Główny > Czerniak

Streptoderma

Streptoderma jest rodzajem ropnej skóry, ropnej zmiany skórnej, która jest wywoływana przez paciorkowce i charakteryzuje się wysypkami w postaci pęcherzyków i pęcherzyków o wielkości od kilku milimetrów do kilkudziesięciu centymetrów.

Najczęściej dzieci ze streptodermą są chore, co wiąże się z wysoką zaraźliwością (zakażeniem) choroby i ścisłą komunikacją między dziećmi (szkoły, przedszkola). U dorosłych masowe ogniska choroby obserwuje się w zamkniętych kolektywach (jednostka wojskowa, więzienie). Zakażenie jest przenoszone przez kontakt poprzez dotykowy kontakt z pacjentem, przez pościel i rzeczy osobiste.

Z punktu widzenia przebiegu choroby wyróżnia się ostrą i przewlekłą streptodermę.

W zależności od głębokości zmian skórnych występuje powierzchnia (streetococcus impetigo), wrzodziejąca lub głęboka, a także sucha streptoderma (ectima vulgaris).

Osobną pozycją jest forma międzyżebrowa: wysypka pojawia się w fałdach lub rolkach skóry.

Powody

Czynnikiem etiologicznym streptodermy jest grupa A paciorkowców beta-hemolizujących, która wpływa na uszkodzoną powierzchnię skóry.

Warunki predysponujące do pojawienia się choroby to:

  • naruszenie integralności skóry (otarcia, pęknięcia, zakleszczenie w kącikach ust, ukąszenia owadów);
  • brak higieny osobistej (czesanie ugryzień lub otarć brudnymi rękami);
  • osłabiona odporność;
  • stresujące sytuacje;
  • choroby endokrynologiczne (cukrzyca);
  • przewlekłe choroby skóry (łuszczyca, zapalenie skóry, szypułka);
  • brak witamin;
  • częste lub rzadkie zabiegi wodne (częste - folia ochronna jest spłukiwana ze skóry, aw rzadkich - martwe komórki naskórka i oportunistyczne mikroorganizmy nie są usuwane);
  • zaburzenia krążenia (żylaki);
  • zatrucie;
  • oparzenia i odmrożenia.

Objawy streptodermy u dzieci i dorosłych

Często zdarza się, że infekcja dorosłych następuje od chorego dziecka. Jednak u dzieci choroba jest cięższa.

Streptoderma u dzieci często towarzyszy:

  • wzrost temperatury do 38-39 ° C;
  • ogólne zatrucie ciała;
  • wzrost regionalnych węzłów chłonnych.

Okres inkubacji choroby wynosi 7-10 dni.

Forma powierzchniowa

Po upływie określonego czasu na skórze pojawiają się czerwone, okrągłe plamy (szczególnie w miejscach, gdzie jest cienka i delikatna, często na twarzy).

Po 2-3 dniach plamy zamieniają się w pęcherzyki (konflikt), których zawartość ma mętny kolor.

Fliksy bardzo szybko zwiększają swoją średnicę (do 1,5-2 cm), po czym pękają, tworząc suchą skorupę w kolorze miodu. W tym przypadku pacjent odczuwa nieznośny swędzenie na dotkniętych obszarach, czesanie skorup, co przyczynia się do dalszego rozprzestrzeniania się procesu.

Po wyładowaniu skorupy skóra goi się, nie ma defektów kosmetycznych (blizn) - jest to forma powierzchniowa streptodermy (liszajec).


Zdjęcie: forma powierzchniowa streptodermy (liszajec)

Sucha postać streptodermy

Sucha postać streptodermy (ektymii) występuje częściej u chłopców. Charakteryzuje się tworzeniem białych lub różowych owalnych plam o rozmiarze do 5 cm, plamy są pokryte strupami i początkowo znajdują się na twarzy (nos, usta, policzki, podbródek) i uszach, rozprzestrzeniając się szybko po skórze (zwykle ręce i stopy).

Forma sucha odnosi się do głębokiej streptodermy, ponieważ warstwa zarodkowa owrzodzeń skóry i po zagojeniu pozostają blizny. Obszary dotknięte chorobą po regeneracji pozostają niezabarwione i nie opalają się pod działaniem światła słonecznego. Po chwili zjawisko to znika.


Zdjęcie: sucha postać streptodermy u dziecka

Strefa paciorkowcowa (kątowe zapalenie jamy ustnej, liszajec plamisty)

Często wpływają na kąciki jamy ustnej, z reguły jest to spowodowane brakiem witamin z grupy B. Ze względu na suchość skóry mikropęknięcia tworzą się w miejscach, w których paciorkowce się penetrują.

Najpierw jest zaczerwienienie, potem ropne rolki, które później pokrywają się skórkami w kolorze miodu. Pacjent skarży się na bolesność podczas otwierania ust, intensywny świąd i ślinienie się.

Być może pojawienie się liściastego liścia w skrzydłach nosa (ciągłe przekrwienie błony śluzowej nosa i ból podczas dmuchania nosem) oraz w zewnętrznych kącikach oczu.


Zdjęcie: bułki paciorkowcowe w kącikach ust

Przestępca powierzchniowy (rolki skóry streptodermy)

Opracowany u ludzi, którzy mają zwyczaj gryzienia paznokci. Turniej charakteryzuje pojawienie się konfliktów wokół grzbietów paznokci. Następnie są otwierane i powstaje erozja w kształcie podkowy.

Wysypka pieluszkowa paciorkowcowa (paciorkowcowo-erozyjna streptoderma)

Często ta forma choroby występuje u niemowląt. Wpływają na fałdy skóry: pojawiają się w nich małe pęcherzyki, łącząc się ze sobą. Po otwarciu w fałdach skóry tworzą się płacząca różowa powierzchnia.

Jeśli leczenie streptodermą jest niewystarczające lub pacjent ma niską odporność, choroba staje się przewlekła, co jest trudniejsze do leczenia.

* Szczegółowe informacje na temat występowania streptodermy można znaleźć w federalnych zaleceniach z 2013 r., Zgodnie z którymi napisano ten artykuł.

Diagnostyka

Przeprowadzić diagnostykę różnicową streptodermy. Choroba ta jest ważna dla odróżnienia od reakcji alergicznych (pokrzywka), łupieżu pstrego, ropnego zapalenia skóry, egzemy i atopowego zapalenia skóry.

Rozpoznanie „streptodermy” ustala się na podstawie danych anamnestycznych (kontakt z chorym, wybuch choroby w zespole) oraz badanie wzrokowe (charakterystyczne pęcherzyki i żółtawo-miodowe skorupy po ich otwarciu).

Z metod laboratoryjnych należy korzystać:

  • rozmaz mikroskopii dotkniętego obszaru skóry;
  • analiza bakteriologiczna (wysiewanie skorup na pożywkach).

Mikroskopię i bacperię należy przeprowadzić przed leczeniem antybiotykami i bez leczenia.

Leczenie streptodermy

Leczenie streptodermy wykonuje dermatolog.

Przede wszystkim, szczególnie dla dzieci, przepisywana jest hipoalergiczna dieta z ograniczeniem słodkich, pikantnych i tłustych potraw.

Przez okres leczenia zabroniono zabiegów wodnych (kąpiel, prysznic), aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Zdrową skórę zaleca się wytrzeć wywarem z rumianku.

Ważne jest wykluczenie noszenia odzieży syntetycznej i wełnianej, ponieważ powoduje to pocenie się i przyczynia się do wzrostu i rozprzestrzeniania się zmian chorobowych. Pacjentom zdecydowanie zaleca się preferowanie naturalnych tkanek.

Po otwarciu pęcherzyków sterylną igłą i opróżnieniu ich, zainfekowane obszary skóry są traktowane barwnikami anilinowymi (błękit metylenowy lub zieleń brylantowa) dwa razy dziennie.

W celu powstrzymania wzrostu ognisk zdrowa skóra wokół nich jest rozmazana alkoholem borowym lub salicylowym. Aby wysuszyć mokre powierzchnie, są one pokryte azotanem srebra (lapis) lub rezorcyną. Leczenie płomienia i uszkodzeń streptodermy na twarzy przeprowadza się również za pomocą azotanu srebra (lapis).

Na bandażach skórnych z maściami antybakteryjnymi:

  • chloramfenikol;
  • tetracyklina;
  • erytromycyna;
  • skóra właściwa;
  • ficydyna.

Po 7, maksymalnie 14 dniach od odpowiedniego leczenia miejscowego, objawy streptodermy zanikają.

W ciężkich przypadkach antybiotyki są przepisywane ogólnoustrojowo (amoxiclav, tetracyklina, lewomycetyna) przez okres 5-7 dni.

Leki odrażające są przepisywane w celu łagodzenia świądu (klarytyna, telfast, suprastin). Jednocześnie prowadzona jest terapia immunostymulująca (immunalna, pirogenna, autohemoterapia), recepta witamin A, C, P, grupa B.

W wysokich temperaturach wskazany jest środek przeciwgorączkowy (paracetamol).

Podczas leczenia streptodermy dozwolone jest stosowanie fitoterapii (opatrunki z naparami cebuli, czosnku, łopianu, krwawnika).

Powikłania i rokowanie

Objawy streptodermy po odpowiednim leczeniu znikają po tygodniu, ale w niektórych przypadkach (z osłabioną odpornością lub obecnością chorób przewlekłych) możliwe są powikłania:

  • przejście do postaci chronicznej;
  • wysiękowa łuszczyca;
  • egzema mikrobiologiczna;
  • szkarłatna gorączka;
  • posocznica - zatrucie krwi, w którym krąży duża ilość paciorkowców;
  • kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • reumatyzm;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • czyraki i flegma.

Rokowanie dla tej choroby jest korzystne, ale po głębokiej formie streptodermy pozostają wady kosmetyczne.

* Niniejszy artykuł opiera się na federalnych wytycznych klinicznych przyjętych w 2013 r. w sprawie leczenia pacjentów z ropnym zapaleniem skóry.

Streptoderma u dzieci

Streptoderma u dzieci to cała grupa chorób skóry wywołanych przez paciorkowce, które charakteryzują się wysoką zaraźliwością, a także obecnością specjalnych elementów zwanych fliktami. Dermatolodzy pediatryczni diagnozują tę chorobę zgodnie z ogólnym obrazem klinicznym i szczepieniem bakteriologicznym. Streptoderma u dzieci leczonych w domu obejmuje stosowanie miejscowego leczenia maściami przeciwdrobnoustrojowymi, a także barwnikami anilinowymi. Stosowano również metody immunomodulacyjne i antybakteryjne, promieniowanie ultrafioletowe, czasami ujawniały się flakteni.

Co to jest streptoderma

Pediatryczna streptoderma to szeroka koncepcja, która łączy różne formy wywołane przez paciorkowce zapalenia skóry, głównie atakujące gładką skórę. Do tej grupy należą: liszajec pęcherzowy, grudkowy syfilus, paciorkowce i szczeliny, półpaśnik porostowy i inne dolegliwości. Nie wykryto żadnej formy choroby wymienionej powyżej u dzieci, ale streptoderma odpowiada za co najmniej 50 procent wszystkich przypadków ropnego zapalenia skóry. Z powodu zwiększonego zakażenia, a także (często) nawracającego przebiegu, profilaktyka streptodermy dziecięcej i jej leczenie stały się istotnymi sekcjami pediatrii.

Przyczyny pediatrycznej streptodermy

Czynnikiem sprawczym jest paciorkowiec grupy hemolitycznej, z którym gronkowiec często wchodzi w interakcje. Dobra odporność miejscowa, brak zmian skórnych i normalne funkcjonowanie odporności ogólnej są czynnikami ograniczającymi reprodukcję paciorkowców i ich dalszy rozwój.

Przed wystąpieniem streptodermy dziecięcej w każdym przypadku dochodzi do uszkodzenia skóry z naruszeniem jej integralności i osłabienia układu odpornościowego. Najcięższy przebieg charakteryzuje się streptodermą u dzieci cierpiących na inne przewlekłe choroby skóry, cukrzycę, alergie, katar, zapalenie ucha środkowego z wydzieliną z nosa i uszu, które podrażniają skórę. Reaktywność immunologiczna jest zwykle osłabiona u dzieci urodzonych przedwcześnie i szczególnie chorych, a także u osób z dyspepsją, niedokrwistością, hipowitaminozą i robaczycą. Czynniki, które przyczyniają się do występowania streptodermy dziecięcej i jej rozprzestrzeniania się, obejmują niedostateczną opiekę, zaniedbanie standardów higieny, miejscową hipotermię lub przegrzanie, brak odpowiedniego leczenia w odpowiednim czasie, regularny kontakt wodny z dotkniętymi chorobą miejscami na skórze.

Często streptoderma u dzieci na twarzy prowadzi do epidemii w grupach dziecięcych (przedszkola, szkoły, obozy, kluby). Źródłem zakażenia jest dziecko ze streptodermą; dorośli i inne dzieci wokół niego są zarażone przez bliski kontakt - poprzez dzielenie się rzeczami, a także przez pocałunki.

Objawy streptodermy u dzieci

Dziecko Strep Liszajec

Najczęstszym miejscem zapalenia jest skóra na twarzy, rękach i innych otwartych miejscach. Początkowo choroba objawia się pojawieniem się konfliktu, którego średnica wynosi 1-3 mm i która jest otoczona obrzeżem. Najpierw wypukłość ma postać napiętej bańki, która po pewnym czasie staje się wiotka, a jej zawartość, która początkowo ma jasny odcień surowości, staje się mętna lub ropna. Następnie konflikty przybierają postać miodowo-żółtej skorupy, która jest złuszczona, pozostawiając różowe plamki.

Flicentes są często podzielone między sobą przez odstępy zdrowej skóry lub ich wzrost zwiększa się z powodu wzrostu obwodowego i fuzji. W tym czasie pojawia się ciężkie swędzenie, w wyniku którego dziecko poważnie drapie skórę i rozprzestrzenia infekcję na obszary nie dotknięte chorobą, które następnie również mają fikcje. Czas trwania streptodermy dziecięcej wynosi od trzech do czterech tygodni.

Strep liszajec zdjęcie

Liszajec dla niemowląt

W tym przypadku konflikty pojawiają się w kącikach ust, mogą również pojawić się w pobliżu skrzydeł nosa iw kącikach oczu. Kiedy bańka jest otwarta, na jej miejscu pojawia się mała szczelina pokryta żółtawymi skorupami.

Ta forma streptodermy charakteryzuje się swędzeniem w okolicy jamy ustnej, pieczeniem, ślinieniem, bólem podczas jedzenia. Może wystąpić przedłużony przebieg z próchnicą, katarem i zapaleniem spojówek. Ta forma choroby jest wysoce zakaźna (możliwe sposoby to pocałunki i używanie zwykłych przyborów), dlatego często spotyka się przypadki rodzinne.

Liszajec podobny do gniazda u dzieci

Proste porosty dziecięce

Ta forma choroby jest suchym rodzajem liszajec. Oznacza to, że nie ma konfliktu z tą chorobą. Skóra na twarzy (okolica okolicy, policzki) jest dotknięta, rzadziej - na rękach i nogach.

Zmiany mają okrągły lub owalny kształt i biało-różowy odcień, który pokryty jest suchymi małymi łuskami. Narażenie na światło słoneczne prowadzi do zmniejszenia elementów lub ich całkowitego zaniku, ale dotknięte obszary skóry mają słabszą pigmentację, dzięki czemu skóra staje się jasna.

Proste porosty, zwykle pojawiają się wiosną lub jesienią i często pojawiają się epidemie w grupach.

Łatwe pozbawianie fotografii dzieci

Pediatryczna wysypka streptokokowa

Intertriginous streptoderma pediatryczna charakteryzuje się położeniem elementów zapalnych w fałdach skóry na brzuchu, a także między pośladkami, w pachwinie, na udach, pod pachami i za uszami. Konflikt, łączenie, tworzy erodowane obszary. Kolor zmian jest jasny różowy, mają zapiekanki graniczne z obwodowymi obrzeżami. Wokół skupiają się badania przesiewowe na różnych etapach rozwoju (pęcherzyki, strupy, krosty).

W fałdach skóry często pojawiają się nadżerki, charakteryzujące się bólem i pogorszeniem ogólnego stanu pacjenta. Ta kliniczna postać choroby często ma przewlekły przebieg i może być skomplikowana przez połączenie z wtórnym uszkodzeniem przez grzyba.

Wulgarne dzieci Ecthyma

Jest to rodzaj głębokiej streptodermy. Najczęściej dotyka osłabionych dzieci, które często chorują, a także często występuje w przypadku nieodpowiedniej opieki higienicznej i obecności świądowej dermatozy. Elementy znajdują się na biodrach, dolnej części pleców i pośladkach, w rzadszych przypadkach - na tułowiu i ramionach.

Początkowo w miejscu, w którym nastąpiła penetracja infekcji, występuje konflikt lub krosta, wypełniona zawartością krwawej surowiczej lub ropnej surowiczej. Ta formacja szybko schnie, nabierając wyglądu miękkiej żółto-brązowej skórki. Po usunięciu skorupy pojawia się głęboki wrzód z brudnym szarym kwiatem na dnie. Po 14-28 dniach w tym miejscu jest blizna.

Ecthyma perforacji i typy martwicze wyróżniają się silnym prądem. W takich przypadkach możliwa jest głęboka penetracja wrzodów do skóry.

Te formy streptodermy dziecięcej są często połączone ze znacznym upośledzeniem samopoczucia i hipertermii.

Diagnoza streptodermy u dzieci

Diagnozę przeprowadza dermatolog dziecięcy. Specjalista określa formę streptodermy na kliniczną manifestację infekcji skóry.

Aby potwierdzić diagnozę, a także wykluczyć choroby o podobnych objawach, przeprowadza się mikroskopowe badanie zeskrobin skóry, a skórę bada się za pomocą lampy Wooda.

Diagnostyka różnicowa tej choroby jest przeprowadzana z opryszczką, ospą wietrzną, ropną skórą, kandydozą i egzemą. Wulgarna ektymia różnicuje się z wrzodami syfilitycznymi i gruźliczą skórną, w tym celu wykonuje się test RPR.

W przypadku nawrotu choroby konieczne jest zbadanie przewodu pokarmowego.

Leczenie streptodermy u dzieci

W zależności od ciężkości przebiegu choroby leczenie jest ogólnoustrojowe lub stosuje się jedynie metody miejscowe. Terapia ogólnoustrojowa obejmuje stosowanie antybiotyków, a także makrolidów, multiwitamin, probiotyków i terapii immunomodulujących.

W przypadku leczenia miejscowego otwierane są fliksy, strefy skóry dotknięte chorobą są leczone środkami antyseptycznymi i stosowane są opatrunki maściowe.

W przypadku wulgarnych ektymów stosuje się miejscowe zastosowania enzymów na wrzody. Są używane aż do całkowitego usunięcia ropy; następnie nakładają opatrunki leczone środkami przeciwbakteryjnymi. Infiltrować smarowane ichtiolem lub maścią ichtiolowo-kamforową. Na etapie epitelializacji wrzodu wykonywane są zabiegi fizjoterapii - laseroterapia i UHF.

Dziecko, które ma streptodermę, musi być odizolowane od innych ludzi; dzieci i dorośli pozostający z nim w kontakcie są poddawani kwarantannie przez okres dziesięciu dni. Przez cały czas trwania choroby konieczne jest wykluczenie kontaktu wody z obszarami dotkniętymi chorobą.

Rokowanie streptodermy dziecięcej i jej zapobieganie

Najczęściej choroba jest całkowicie wyleczona. Nawrót, przewlekła postać lub szczególnie ciężki przebieg choroby są charakterystyczne dla słabych dzieci, często społecznie upośledzonych.

Zapobieganie streptodermie dziecięcej obejmuje dokładną higienę skóry dziecka, zapobieganie mikrourazom, terminowe i prawidłowe leczenie dermatozy i chorób somatycznych. Ze względu na zwiększoną zaraźliwość wymagane jest szybkie wykrywanie chorych dzieci i ich izolacja.

„Streptoderma u dzieci - jak zaczyna się schemat leczenia i objawia”

4 komentarze

Często lekkie zaczerwienienie i pojedyncze pęcherzyki na skórze dziecka są ignorowane przez matkę. Jednak często wskazuje to na wystąpienie zakaźnej choroby skóry - rodzice po prostu nie wiedzą, jak zaczyna się streptoderma u dzieci. W tym przypadku choroba jest podatna na rozprzestrzenianie się na skórze i jest bardzo zaraźliwa dla innych.

Jest całkiem możliwe, aby pozbyć się streptodermy u dziecka i uniknąć negatywnych konsekwencji w domu. Szybka regeneracja jest ułatwiona dzięki szybkiej identyfikacji zmian paciorkowcowych i rozpoczęciu leczenia dość prostymi środkami od pierwszych dni choroby.

Co to za choroba?

Streptoderma jest infekcją zapalną skóry spowodowaną szybkim rozwojem paciorkowców β-hemolizujących. Najczęściej streptodermę rozpoznaje się u dzieci od noworodka do wieku szkolnego. Choroba występuje z różnym stopniem nasilenia, czasami wywołuje gorączkę i pogorszenie ogólnego stanu dziecka. W większości przypadków zmiany skórne można wyleczyć w ciągu 5-15 dni, pozostawiając czerwono-niebieskawe plamy. Tylko z uszkodzeniem głębszych warstw skóry (ektopia paciorkowcowa) mogą powstawać blizny.

Sprawcą choroby jest paciorkowiec. Warunkowo bakterie chorobotwórcze są obecne u wszystkich ludzi: na skórze, błonie śluzowej dróg oddechowych i jelitach. Szybki wzrost mikroorganizmu na skórze hamuje miejscową odporność, która w dzieciństwie nie jest wystarczająco rozwinięta. Fakt ten wyjaśnia szeroki rozkład streptodermy u małych dzieci. Streptococcus jest dość stabilny - bakteria dobrze znosi suszenie, pozostaje przez długi czas w kurzu. Roztwory dezynfekujące dezaktywują mikrob po 15 minutach. Podczas mycia 60 ºС paciorkowców umiera po 30 minutach, a gdy gotuje się natychmiast.

Przyczyny Streptodermy

Obecność paciorkowców na skórze nie zawsze wywołuje rozwój choroby. Streptoderma u dziecka występuje pod następującymi warunkami:

  • zmiany skórne - rany, otarcia, drapanie ukąszeń komarów, mikrourazy, inne choroby skóry (wysypki alergiczne, atopowe zapalenie skóry i wysypka pieluchy u niemowląt, ospa wietrzna itp.), pasożyty skórne (wszy, świerzb) i oparzenia, w tym słoneczny;
  • nieodpowiednia higiena - zarówno całkowity brak umiejętności higienicznych u dziecka, jak i nadmierna czystość (na przykład nawyk zaszczepiony przez mamę zbyt często i staranne wycieranie nosa podczas kataru), nadmierna ślina podczas ząbkowania;
  • zmniejszona ochrona immunologiczna - ostre infekcje dróg oddechowych / ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, przewlekłe ogniska infekcji (zwłaszcza paciorkowcowe zapalenie migdałków), częste przeziębienia, cukrzyca;
  • osłabienie dziecka jest przedwczesne, dzieci cierpią z powodu niedożywienia z niedożywieniem, niedoborem witamin, inwazją robaków i niedokrwistością.

Na tle współistniejących chorób - cukrzycy, przewlekłego zapalenia migdałków - streptoderma zajmuje dużo czasu, a jej leczenie należy łączyć z terapią choroby podstawowej.

Dzieci zarażają się aktywną postacią paciorkowca od chorej osoby lub nosiciela bez zewnętrznych oznak zakażenia. Zakażenie następuje poprzez zabawki, naczynia lub pościel (pościel, wspólne ręczniki), z fizycznym kontaktem. Rzadko, zakażenie skóry zdrowego dziecka występuje, gdy pacjent kaszle / kicha z paciorkowcowymi uszkodzeniami narządów oddechowych.

Formy streptodermy i charakterystyczne objawy

Zewnętrzne objawy zakażenia paciorkowcowego pojawiają się po 2-15 dniach od wniknięcia drobnoustrojów na uszkodzoną powierzchnię skóry. Streptoderma może rozwijać się na każdej części ciała dziecka. Jednak najczęściej proces zapalny rozpoczyna się na twarzy: dziecko często dotyka twarzy niemytymi rękami, wydzielanie śliny z ust i katar również prowokuje czynniki.

W zależności od charakteru zmiany i lokalizacji ogniska paciorkowcowego wyróżnia się następujące formy choroby:

Liszajec Strep

Najczęstsza forma streptodermy wpływa na warstwy powierzchniowe skóry twarzy (pod nosem, na policzkach i podbródku) oraz na kończynach. Początkowy etap streptodermy u dzieci jest dość prosty i nie wpływa na stan ogólny, jednak bez leczenia zmiany skórne są podatne na rozprzestrzenianie się. Cechy charakterystyczne liszaja paciorkowcowego:

  • W zaczerwienionych obszarach o nieregularnym kształcie pojawiają się pojedyncze pęcherzyki (konflikt) wypełnione przezroczystą lub żółtawą cieczą. Średnica elementów zwykle nie przekracza 3 mm.
  • Powierzchnia pęcherzyka staje się miękka, ciecz wewnątrz staje się mętna. Po 3-5 dniach konflikty ujawniają się spontanicznie. Na tym etapie pojawia się świąd.
  • Obszary dotknięte są pokryte żółtymi skorupami. Zwiększenie swędzenia powoduje, że dziecko rozczesuje zmiany chorobowe, co prowadzi do rozprzestrzeniania się infekcji i opóźnionego gojenia.
  • Gojenie następuje zwykle po 5-7 dniach. Skorupy wysychają i odpadają, w ich miejsce pozostaje różowy lub niebieskawy punkt.

Taktyka „nie trzeba dotykać i odchodzić sama” w przypadku klasycznej streptodermy nie jest uzasadniona. Bez podstawowego leczenia antyseptycznego choroba jest opóźniona o 3-4 tygodnie. Czesając twarz, dziecko nie tylko rozprzestrzenia infekcję na inne części ciała, ale także przyczynia się do infekcji innych.

Liszajec podobny do gniazda

Charakteryzuje się uszkodzeniami skóry w kącikach ust (dziąsła), oczach lub skrzydłach nosa. Jest to najłatwiejsza forma streptodermy, która nie jest podatna na rozprzestrzenianie się. Jednak często zajmuje dużo czasu z powodu nieuwagi dorosłych do minimalnych przejawów i braku skarg u dziecka. Przepływ listkowy:

  • w tych obszarach pojawia się pojedynczy konflikt, który szybko staje się mętny i otwiera się;
  • na jego miejscu tworzy się pęknięcie otoczone niewielkim obszarem zaczerwienienia;
  • jeśli dziecko ślini się, pęknięcie stale nasiąka i pogłębia się;
  • kiedy płacz i jedzenie głębokie pęknięcia mogą krwawić, powodując ból dziecka.

Turniol

Nazywany także przestępcą paciorkowcowym, turniejol jest rezultatem czesania głównego ogniska streptodermy. Zakażenie wprowadzone do skóry wokół płytki paznokcia - w agnails i okołopaznokciowe rany - powoduje wyraźne przekrwienie, obrzęk i ból.

Wyłaniający się flikteni pękł i pokrył się skorupami. Często otkovyrivanie prowadzi do powstawania erozji. Często turniej prowadzi do odrzucenia gwoździa.

Wysypka pieluszki paciorkowcowej

Jest częściej diagnozowany u niemowląt i wiąże się z przedłużającym się nieprzestrzeganiem higieny (mokre pieluchy, rzadkie pranie w łazience). Do pierwotnie powstałej banalnej wysypki pieluszkowej (kontaktowego zapalenia skóry) na dupie, w fałdach pachwinowych i pachowych, za uszami znajduje się zakażenie paciorkowcowe.

Wielokrotne połączenie flikteni i po otwarciu formy na pęknięcia delikatnej skóry. Ból powoduje, że dziecko jest kapryśne. Jednocześnie mocz uwięziony w stanach zapalnych lub nadmierne pocenie się dziecka wywołuje ostry krzyk.

Postać rumieniowo-łuskowata

Sucha postać często pojawia się na twarzy, ale nie ma wodnych pęcherzyków. Suchą streptodermę u dzieci charakteryzuje pojawienie się na skórze różowych lub czerwonawych plam bez wyraźnych konturów, pokrytych białymi, łatwo złuszczającymi się łuskami.

Zmiany chorobowe rosną powoli i prawie nie przeszkadzają dziecku. Ta forma choroby jest jednak zaraźliwa, dlatego dziecko powinno być izolowane i należy przeprowadzić pełne leczenie.

Bullosa liszajec

Ta forma streptodermy ma bardziej wyraźne objawy - na dłoniach, stopach i nogach tworzą się duże pęcherzyki wiotkie (pęcherzyki) o średnicy 5 mm lub większej. Wokół wysypki zaznaczono rozlaną przekrwienie i obrzęk. Ciecz nagromadzona w pęcherzykach jest początkowo przezroczysta, a następnie pęka.

Regionalne węzły chłonne zwiększają się, temperatura ciała może wzrosnąć do 40ºС, dziecko jest niegrzeczne i często występują wymioty. Przez pęknięcie bulla tworzy długotrwałe, bolesne nadżerki.

Wulgarny ektyma

Najcięższa postać z powodu infekcji głębszych warstw skóry. Najczęściej duże ogniska zapalne streptodermy są zlokalizowane na pośladkach i nogach dziecka. Po rozcięciu powstają owrzodzenia z obrzeżem martwiczej białej tkanki i wokół reakcji zapalnej.

Typowe objawy: gorączka, nudności / wymioty, nastroje i płacz. Tylko poważne leczenie antybiotykami prowadzi do gojenia się wrzodów i powstawania blizn.

Jak odróżnić streptodermę od innych chorób skóry?

Z wieloma chorobami skóry tworzą się zaczerwienienia, pęcherze i strupy. Podobne objawy mogą wystąpić w przypadku opryszczki, ospy wietrznej, reakcji alergicznej, a nawet gruźlicy skóry. Porównawcze objawy streptodermy i innych chorób:

  • Opryszczka - zaczyna się od ciężkiego swędzenia i pieczenia na tle niezmienionej skóry, podczas gdy w przypadku streptodermy swędzenie występuje później. Pęcherzyki opryszczkowe są bardzo bolesne, powiększają się i przez długi czas nie rosną.
  • Ospa wietrzna - wodniste elementy pojawiają się bez czerwonych plam na skórze, zaczynając od głowy. Różnica polega na szybkiej proliferacji pęcherzyków.
  • Dżem grzybowy - zmiana drożdżowa w kącikach ust charakteryzuje się białym nalotem w pęknięciu. Równocześnie nierzadko dziecko ma pleśniawki w ustach - małe, bolesne rany o białym dnie.
  • Alergie skórne - po naciśnięciu wysypka staje się blada. Gdy streptoderma utrzymuje się reakcja zapalna.
  • Ropne zapalenie skóry - pęcherzyki wypełnione ropną żółtozieloną zawartością. Jednak ta różnica nie zawsze wskazuje na brak zmian paciorkowcowych.

Początkowo przezroczyste fliksy paciorkowcowe często ropieją z powodu dodania gronkowca. W obu przypadkach zakażenia stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, brak efektu terapeutycznego wskazuje na potrzebę szczepienia bakteriologicznego w celu określenia rodzaju mikroorganizmów i wyboru najskuteczniejszego leku.

Chociaż każda matka powinna wiedzieć, jak rozpocząć podawanie streptodermy u dzieci i jak ją leczyć, tylko wykwalifikowany lekarz może postawić dokładną diagnozę. W łagodnych przypadkach pediatra przepisuje kurs medyczny o wspólnych formach i ciężkim przebiegu, należy skontaktować się z dermatologiem.

Możliwe komplikacje

Powikłania wynikają z niewłaściwego / brakującego leczenia i ciężkich postaci choroby. Ryzyko negatywnych konsekwencji jest szczególnie wysokie u wcześniaków i słabych dzieci z cukrzycą i innymi poważnymi chorobami. Najczęstsze powikłania streptodermy skóry obejmują:

  • ropne zapalenie skóry typu Staphylococcus - dodanie zakażenia gronkowcowego, które komplikuje leczenie;
  • gorączka szkarłatna i ból gardła paciorkowcowego;
  • kłębuszkowe zapalenie nerek (uszkodzenie nerek), zapalenie opon mózgowych, zapalenie wsierdzia i reumatyzm;
  • Sepsa jest najbardziej niebezpiecznym powikłaniem, prowadzącym do obrzęku mózgu i wstrząsu toksycznego, z wysokim ryzykiem śmierci.

Gdy stan chorego dziecka pogarsza się, konieczne jest wezwanie karetki pogotowia, ponieważ wiele z tych warunków wymaga pilnych zabiegów medycznych.

Leczenie streptodermy - zasady antybiotyków i leczenia skóry

Leczenie paciorkowcowych zakażeń skóry obejmuje następujące obszary: higiena, leczenie antyseptyczne i antybiotyki.

Środki higieny

Higiena - podstawowa część szybkiego powrotu do zdrowia dziecka. Nawet leczenie lekami bez przestrzegania pewnych zasad higienicznych nie doprowadzi do szybkiego powrotu do zdrowia. Czego potrzebujesz i nie możesz zrobić ze streptodermą:

  • Pierwsze dni (przed pojawieniem się skorupy) są surowo zabronione do mycia miejsc zniszczenia. Procedury wodne ograniczają się do częstego mycia rąk, pocieranie ciała (szczególnie ważne w wysokich temperaturach), oddzielne mycie nóg i narządów płciowych.
  • Spróbuj wyeliminować czesanie pęcherzyków. W przypadku ciężkiego świądu dziecko może otrzymać zwykłe leki przeciwhistaminowe (Suprastin, Tavegil).
  • Chore dziecko nie jest zabierane do przedszkola, szkoły i różnych grup dzieci (basen, zajęcia sportowe itp.).
  • Domy przeznaczają osobny ręcznik (nie mogą zetrzeć ognisk infekcji) i naczyń. Po każdym użyciu naczynia są starannie przetwarzane, a ręczniki są myte w gorącej wodzie (co najmniej 60 ° C). Pościel zmieniana jest codziennie, w skrajnych przypadkach prasowana (bardzo ostrożnie poszewki na poduszki).
  • Zabawki z gumy i tworzyw sztucznych są codziennie poddawane działaniu roztworów dezynfekujących z dokładnym płukaniem w przyszłości lub gotowane z wrzącą wodą. Wypchane zabawki powinny być myte i czyszczone na czas choroby.
  • W przypadku stwierdzenia uszkodzeń zdrowej skóry dziecka, są one traktowane trzy razy dziennie jakimkolwiek środkiem antyseptycznym.

Leczenie zmian

Smarowanie roztworami antyseptycznymi jest konieczne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji. Leczenie streptodermy u dzieci w domu przeprowadza się za pomocą następujących leków:

  • 2% roztwór alkoholu salicylowego - doskonale wysusza płacz;
  • 1% roztwór nadtlenku wodoru - warto pamiętać, że w fiolkach znajduje się 3% roztwór;
  • fukortsyna - najlepsza dla noworodków;
  • Zelenka - używana wyłącznie w przestrzeni poradzieckiej.

Leczenie ognisk zapalnych przeprowadza się wacikiem, podczas gdy wiotkie flaccidesy są samorzutnie otwierane. Ruch powinien rozpoczynać się od peryferii i kończyć w centrum patologicznej ostrości, aby uniknąć infekcji otaczającej zdrowej tkanki. Dziecko może narzekać na uczucie pieczenia, ale leczenie należy powtórzyć 2-4 razy dziennie, a maść nakładać dopiero po całkowitym wyschnięciu środka antyseptycznego.

Terapia antybiotykowa

W łagodnej formie streptodermy leki przeciwbakteryjne są przepisywane w maściach. Aby to zrobić, użyj następujących narzędzi:

  • Tetracyklina lub maść erytromycyna;
  • Lewomekol (zabija bakterie i przyspiesza gojenie);
  • Maść gentamycyna i linkomycyna;
  • Tabletki syntomycyny liniowej lub chloramfenikolu rozkruszono na proszek;
  • Maści, które zawierają składniki hormonalne (trójząb, lorinden, ostry), stosuje się tylko w ciężkich przypadkach.

Leczenie maściami przeciwbakteryjnymi przeprowadza się aż do całkowitego zagojenia się ran i opadających strupów. Wraz ze wzrostem plam patologicznych i brakiem nawet minimalnego wyniku leczenia miejscowego w ciągu pierwszych 3 dni leczenia, lekarz przepisuje tabletki antybiotykowe. Zaleca się również przepisywanie tabletek przeciwbakteryjnych od pierwszych dni choroby do dzieci z obniżoną odpornością.

  • Penicyliny - leki z wyboru Amoksycylina, Amosksiklav, Augmentin (dla niemowląt w syropie od 9 miesięcy).
  • Makrolidy - erytromycyna, klarytromycyna, Sumamed (dozwolone od 6 miesięcy) są przepisywane tylko wtedy, gdy penicyliny są nieskuteczne lub uczulone na nie.
  • Cefalosporyny - cyprofloksacyna (od 5 lat), Cefuroksym mają wysoką skuteczność przeciwbakteryjną, ale są przepisywane dzieciom tylko w ostateczności, ponieważ mają negatywny wpływ na aparat kostny.

Leczenie streptodermy u dzieci w domu

02.17.2018 dzieci 2.330 odsłon

Co za patologia

Streptoderma jest chorobą skóry o charakterze ropno-zapalnym, która występuje w wyniku ekspozycji na bakterie streptococci iw obecności uszkodzonych obszarów skóry.

Dzieci są bardziej podatne na tę chorobę. Wynika to z faktu, że ich skóra jest najbardziej cienka i cienka. Ponadto, układ odpornościowy nie jest w pełni ukształtowany, a przewody łojowe nie wytwarzają wystarczającej ilości substancji, które mogłyby chronić dziecko przed infekcją.

Najczęściej wysypki skórne są zlokalizowane na twarzy. Rzadziej trądzik pojawia się na ciele w różnych miejscach. Streptoderma jest niebezpieczna, ponieważ może wywołać rozwój wielu powikłań.

To ważne! Nawet jeśli widoczne zmiany skórne są niewielkie, nadal konieczne jest leczenie choroby, aby zapobiec uszkodzeniu narządów wewnętrznych.

Co to jest niebezpieczna streptoderma

Jeśli nie zdiagnozujesz streptodermy na czas i nie rozpoczniesz terapii odpowiednimi metodami, mogą wystąpić bardzo nieprzyjemne konsekwencje. Oprócz tego, że sama choroba często ma ostry przebieg, możliwe są takie zaostrzenia:

  • zapalenie ucha;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie zatok;
  • reumatyzm;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie płuc;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • kłębuszkowe zapalenie nerek.

Nie możemy pozwolić na odbudowę układu odpornościowego, a komórki ciała przestały postrzegać paciorkowce obce i agresywnie reagują na własne tkanki. Rozwój patologii ogólnoustrojowych jest poważnym problemem, któremu często można zapobiec, jeśli streptoderma zostanie wyleczona jak najszybciej po postawieniu diagnozy.

Innym problemem, który pojawia się przy braku terminowego leczenia, jest powstawanie głębokich, nie gojących się owrzodzeń na twarzy. Jeśli choroba trwa długo, blizny i blizny mogą nawet pozostać w zmianach.

Cechy patogenu

Streptoderma u dziecka i dorosłego jest spowodowana przez bakterię - paciorkowce. W niewielkiej ilości te mikroorganizmy żyją na ludzkiej skórze, nie powodując przy tym dyskomfortu. Ze względu na ochronne właściwości skóry nie mogą wniknąć w nią i choroba nie rozwija się. Jednocześnie, w przypadku obrażeń, otarć lub skaleczeń, infekcja może zostać aktywowana.

Gdy paciorkowce przenikają przez skórę, pojawiają się płaty łuszczącej się skóry, owrzodzenia i wrzody.

Gronkowce są mikroorganizmami, z którymi każda osoba jest w stałym kontakcie. Dopóki układ odpornościowy jest silny, choroba nie występuje. Bakterie te żyją nie tylko na skórze, ale także w drogach oddechowych, błonach śluzowych i jelitach.

Uwaga! Jeśli gronkowiec łączy się ze streptococcus, rozwija się cięższa postać patologii - streptostaphiloderma.

Paciorkowce mają niesamowitą witalność. Okres inkubacji mikroorganizmu po wniknięciu do organizmu ludzkiego wynosi od kilku godzin do 5 dni. Natychmiastowa śmierć występuje tylko pod wpływem wysokich temperatur - podczas gotowania. W gorącej wodzie (60 stopni) bakteria żyje przez pół godziny, a pod wpływem chemikaliów zabija tylko po 15 minutach.

Zmiany skórne to tylko pierwszy krok. Zakażenie może zakłócić funkcjonowanie ważnych narządów wewnętrznych, dlatego ważne jest, aby móc określić pierwsze sygnały choroby.

Jak możesz się zarazić

Zakażenie paciorkowcami na skórze następuje po zakażeniu. Jak może wniknąć mikroorganizm? Można wyróżnić następujące sposoby przenoszenia paciorkowców:

  • w osobistym kontakcie z chorą osobą podczas rozmowy, kaszlu, kichania;
  • z uściskami dłoni, pocałunkami;
  • poprzez zwykłe artykuły gospodarstwa domowego, zabawki dla dzieci, naczynia.

Masowe infekcje często występują w bliskich grupach dzieci. Możliwe jest zakażenie dziecka chorym dorosłym członkiem rodziny.

Przyczyny Streptodermy

Streptoderma może rozwijać op takie powody:

  • zmniejszona odporność;
  • urazy skóry;
  • niewydolność hormonalna;
  • brak higieny osobistej;
  • zmiana poziomu kwasowości skóry;
  • stres;
  • zmęczenie;
  • brak witamin w organizmie;
  • wilgotny klimat;
  • spadki temperatury;
  • zaburzenia krążenia;
  • oparzenia;
  • zatrucie.

Rany na twarzy mogą wynikać z ukąszenia owada. Chociaż może się wydawać, że uraz jest całkowicie nieistotny, dziecko często przeczesuje te miejsca, a skóra staje się niezwykle wrażliwa.

Interesujące jest, jak równowaga kwasowa wpływa na właściwości ochronne skóry. Normalny zakres ph wynosi od 5,2 do 5,7. To środowisko optymalnie chroni przed wnikaniem patogennych mikroorganizmów i tworzy korzystne środowisko do regeneracji skóry w przypadku uszkodzenia. Gdy wskaźnik ten wzrasta, ryzyko rozwoju streptodermy i innych procesów zapalnych gwałtownie wzrasta.

Odporność utrzymuje infekcje w stanie uśpienia i nie są one w stanie skrzywdzić osoby. Kiedy układ odpornościowy słabnie, zaczyna się choroba. Negatywnie na działanie odporności wpływają takie czynniki:

  • przewlekłe choroby układu pokarmowego;
  • stresujące sytuacje;
  • wewnętrzne doświadczenia;
  • niezrównoważone odżywianie;
  • choroby żył i naczyń krwionośnych.

Brak odpowiedniej higieny może również prowadzić do rozwoju streptodermy. Jeśli dziecko nie myje rąk regularnie i dokładnie, bakterie gromadzą się na nich, a kiedy otrzymuje małe obrażenia, infekcja natychmiast się aktywuje i wchodzi do ciała.

Zakażenie może nastąpić poprzez żywność, która nie została poddana wysokiej jakości obróbce cieplnej. Paciorkowce są niezwykle wytrwałe, dlatego niedostateczne smażenie produktów mięsnych, jak również brak obróbki cieplnej owoców i warzyw przywiezionych z rynku, zwiększa ryzyko rozwoju streptodermy.

Patogeny mogą żyć na ubraniach i pozostać zdolne do życia. Dlatego możesz zachorować, jeśli rzeczy nie zostaną usunięte regularnie. Nie stawiaj razem czystych i brudnych ubrań.

Lokalizacja paciorkowców u dzieci

Paciorkowcowe zapalenie skóry może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele dziecka. Istnieją jednak obszary, w których ból najczęściej występuje.

Dzieci mają zwyczaj dotykania twarzy brudnymi rękami. Dlatego najczęściej pojawia się nieprzyjemna wysypka:

  • na twarzy;
  • w nosie dziecka;
  • pod nosem;
  • na głowie we włosach;
  • na ustach;
  • na brodzie.

U niemowląt noszących pieluchę, ze słabą higieną, zmiany mogą być zlokalizowane na papieżu. Skóra stale się przegrzewa, staje się mokra i staje się bardziej podatna na przenikanie infekcji bakteryjnej.

Streptoderma „kocha” miejsca, w których występują fałdy skórne. Wysypka może pojawić się również na ramionach, nogach, pachwinach i obszarach pachowych.

Klasyfikacja streptodermy

Klasyfikacja obejmuje kilka rodzajów chorób. Wyróżnia się następujące rodzaje streptodermy:

  • rozcięty liszajec;
  • strep liszajec;
  • pęcherzowy liszajec;
  • periungual liszajec;
  • ektyma pospolita;
  • streptoderma z rumieniem w kształcie pierścienia;
  • wysypka pieluszkowa paciorkowcowa.

Tylko profesjonalny lekarz może określić formę choroby na początkowym etapie. Dlatego nie ma potrzeby angażowania się w samoleczenie, a jeśli wystąpią nieprzyjemne objawy, należy skonsultować się ze specjalistą.

Objawy streptodermy

Pierwsze dolegliwości pojawiają się około tydzień po tym, jak infekcja weszła do organizmu. Objawy streptodermy to:

  • pojawienie się obszarów przekrwienia na skórze;
  • tworzenie pęcherzyków z przezroczystą żółtą cieczą;
  • wzrost pęcherzyków o średnicy i wysokości;
  • pęknięcie i tworzenie się krosty;
  • silny świąd i ból;
  • tworzenie się skorup i ich późniejsze odpadanie.

Wszystkie etapy choroby następują jeden po drugim. Kurs może być skomplikowany, jeśli dziecko przeczesuje wysypkę i zakłóca proces regeneracji. Jak to wygląda, widać na zdjęciu.

Oprócz charakterystycznych objawów streptodermy u niemowląt, temperatura ciała może wzrosnąć, ogólne osłabienie i letarg mogą być odczuwalne, węzły chłonne rosną. Niektórzy zauważyli objawy zatrucia, nudności i wymioty.

Aby pozbyć się streptodermy, konieczne jest prawidłowe określenie rodzaju choroby, a także odróżnienie choroby od innych patologii skóry. Ważne jest zwrócenie uwagi na charakterystyczne cechy różnych form streptodermy.

Objawy rozcięcia liszajec

Inaczej mówiąc, ta forma choroby nazywana jest „zademi”. Jest zlokalizowany w kącikach warg i jest uważany za najbardziej łagodną formę streptodermy. Często szybko mija i nie trafia na inne obszary skóry.

Uwaga! W rzadkich przypadkach ogniska streptodermy tego typu mogą pojawiać się w rogach oczu, na skrzydłach nosa.

Objawy liszaja paciorkowcowego

Ta forma patologii jest diagnozowana częściej niż inne. Może być umieszczony w dowolnym miejscu na skórze, ale najczęściej na twarzy.

Początek choroby - tworzenie się pęcherzyków z płynem, które następnie pękają i wysychają. Cykl choroby trwa około tygodnia. Blizny i blizny nie pozostają. Jeśli skóra zmienia pigmentację, z czasem znika.

Uwaga! Ze względu na podobieństwo postaci choroby do opryszczki lub wysypki alergicznej, czasami leczenie nie rozpoczyna się natychmiast i czas jest tracony.

Objawy pęcherzowej postaci

Bullae to pęcherzyki, które powstają podczas choroby. W tej postaci choroby są duże i zawierają ropny wysięk. Skóra wokół jest wyraźnie rozciągnięta, proces zapalny jest wyraźny.

Często chorobie towarzyszy gorączka. Wrzody goją się dłużej.

Objawy zmian okołopaznokciowych

Zlokalizowane wokół płytki paznokcia. Infekcja przenika przez zadziory lub podczas wykonywania manicure niesterylnym instrumentem.

Palec puchnie, pacjent cierpi. W najcięższych przypadkach oddziela się gwóźdź od piersi paznokcia.

Objawy wulgarnych ektymów

Główne miejsce lokalizacji - nogi i pośladki. Często postępuje wraz z cukrzycą i infekcjami jelitowymi. Towarzyszy wzrost temperatury.

Uważany jest za ciężką postać streptodermy. Skóra jest dotknięta głębokimi warstwami. Leczenie jest powolne.

Objawy streptodermy z rumieniem w kształcie pierścienia

Jest to forma suchej streptodermy. Pozornie przypominający zmiany, jak w przypadku pozbawiania. Częściej tworzy się na twarzy.

Uszkodzona skóra nie ma pęcherzyków, na tkankach tworzą się różowawe plamy z białymi łuskami.

Środki diagnostyczne

Diagnoza obejmuje szereg działań mających na celu identyfikację choroby, określenie przyczyny patologii i wyjaśnienie czynnika chorobotwórczego.

Lekarz pyta rodziców pacjenta o objawy, które ma dziecko. Liczy się miejsce i warunki życia, a także niuanse higieny. Już dotknięte patologie mogą mieć wpływ na rozwój choroby.

Doktor bada wysypkę. Ważne jest, gdzie zlokalizowane są zmiany chorobowe, jak długo się pojawiły i jaką mają strukturę. Następnie można przeprowadzić analizy i badania:

  • badanie bakteriologiczne płynu wydzielanego przez pęcherze na skórze;
  • zeskrobywanie siewu;
  • określenie podatności na antybiotyki.

Przeprowadzono również pełną morfologię krwi, biochemię, oznaczanie poziomów hormonów, z wyjątkiem zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Dopiero po otrzymaniu wszystkich niezbędnych informacji lekarz będzie mógł wydać receptę z lekami, które będą skuteczne w zwalczaniu streptodermy.

Zasady leczenia choroby

Gdy niepowikłane formy streptodermy są leczone w domu. Terapia powinna być kompleksowa.

Lekarz może przepisać takie antybakteryjne maści na skórę o szerokim spektrum działania:

  • maść tetracyklinowa;
  • neomycyna;
  • gentamycyna;
  • erytromycyna;
  • maść baneocynowa;
  • maść chloramfenikolowa;
  • Maść Vishnevsky;
  • maść norsulfazol;
  • cynk;
  • maść „Lewomekol”.

Antybiotyk maść na streptodermę jest najskuteczniejszym lekarstwem. Faktem jest, że czynnikiem sprawczym choroby jest bakteria. A antybiotyki mają destrukcyjny wpływ na tę grupę mikroorganizmów.

Rany płaczące na twarzy są niezwykle ważne w leczeniu środkami antyseptycznymi i przeciwbakteryjnymi. Z powodzeniem możesz użyć następujących elementów:

  • kwas salicylowy;
  • Zelenka;
  • nadtlenek;
  • kwas borowy;
  • roztwór manganu;
  • fukortsyna.

Jeśli na tle zaburzenia hormonalnego wystąpiła awaria ochronnych funkcji skóry, dziecko może przepisać leki zawierające antybiotyk i hormon. Mogą to być:

  • „Triderm”;
  • „Prednizolon”;
  • „Canison Plus”.

W przewlekłej streptodermii oraz w przypadkach, gdy rozpoczyna się patologia i wystąpiła infekcja narządów wewnętrznych, antybiotyki są przepisywane do użytku wewnętrznego:

  • Ampicylina;
  • Azytromycyna;
  • Augmentin;
  • „Amoksycylina”;
  • Sumamed;
  • „Supraks”;
  • „Ciprofloksacyna”.

Ważne jest jak najszybsze udzielenie dziecku pierwszej pomocy i rozpoczęcie pełnego leczenia.

Jak leczyć skórę

Konieczne jest zrozumienie podstaw leczenia wrzodów i ran w streptodermie u dzieci w domu. Proces odbywa się za pomocą pałeczek do uszu.

Procedury są wykonywane kilka razy dziennie, co najmniej cztery. Nie naciskaj na skórę. Przy przetwarzaniu środków antyseptycznych ważne jest, aby wpływać nie tylko na dotknięte obszary, ale także na skórę wokół ran.

W procesie leczenia skóry środkami antyseptycznymi może wystąpić uczucie pieczenia, ale jest to normalna reakcja i musi być podtrzymywana.

To ważne! W żadnym wypadku nie należy stosować toksycznych związków do leczenia wrzodów ze streptodermą.

Po oczyszczeniu skóry nałożyć antybiotyki. Jeśli dopiero zaczyna się uszkodzenie skóry, można uniknąć ogólnego leczenia. Jednak po rozpoczęciu patologii konieczna jest kompleksowa terapia antybakteryjna.

Dodatkowe fundusze

Oprócz maści i antyseptycznych antybiotyków, niektóre dzieci przepisują leki przeciwhistaminowe. Ponieważ wiele środków przeciwbakteryjnych może powodować ciężkie reakcje alergiczne, leki przeciwhistaminowe służą jako ochrona.

Po kuracji antybiotykami ważne jest przywrócenie prawidłowej mikroflory w układzie pokarmowym. W tym celu stosuje się probiotyki. Takie leki nie powinny być łączone ze środkami przeciwbakteryjnymi, ponieważ zmniejsza się skuteczność pożytecznych bakterii.

Przepisy ludowe

Leczenie środkami ludowymi jest dopuszczalne tylko wraz z główną terapią. Dobre metody ludowe do oczyszczania skóry ze skorup i ropy. Wiele z nich z powodzeniem stosuje takie preparaty:

  • wywar z rumianku;
  • napar z nagietka;
  • napar z kory dębu.

Zastosuj balsam, płukanie i wycieranie. Jednak żadna z tych metod nie może zastąpić stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Higiena podczas leczenia

Streptoderma jest niezwykle zaraźliwą chorobą. Jeśli nie jesteś ostrożny, możesz zarazić innych ludzi, a nawet siebie, zwiększając ryzyko nawrotu. Aby przyspieszyć proces odzyskiwania i odzyskiwania, należy wziąć pod uwagę następujące zalecenia:

  • obserwuj kwarantannę przez cały okres choroby;
  • nawet nie kontaktuje się z członkami rodziny;
  • wybierz dla siebie osobne naczynia i artykuły gospodarstwa domowego;
  • wyeliminować kontakt ze zwykłymi przedmiotami gospodarstwa domowego;
  • Nie należy brać prysznica ani kąpieli, aby zapobiec infekcji i samo zakażeniu;
  • regularnie, 2-3 razy w tygodniu, zmieniaj pościel;
  • rzeczy do prania w wysokich temperaturach i pamiętaj, aby odsłonić prasowanie;
  • Noś naturalne tkaniny, aby uniknąć nadmiernego pocenia się.

Zgodność z tymi zaleceniami przyspieszy proces odzyskiwania.

Zapobieganie streptodermie

Dzięki rozsądnej profilaktyce możesz chronić swoje dziecko przed rozwojem streptodermy. Ważne takie środki ostrożności:

  • zbilansowana dieta;
  • utrzymanie silnej odporności poprzez hartowanie, umiarkowane ćwiczenia;
  • terminowe wyleczenie wszystkich chorób zakaźnych.

Konieczne jest dbanie o skórę dziecka i nie dopuszczanie nawet drobnych obrażeń. Nie używaj twardych ściereczek. Procedury higieniczne powinny być regularne, a temperatura wody nie powinna być oparzeniem.

Ważne jest, aby dziecko regularnie myło ręce. Konieczne jest pocięcie paznokci tak, aby cząsteczki skóry i bakterie nie gromadziły się pod nimi. Łóżko powinno być zmieniane co najmniej raz w tygodniu, a bielizna codziennie.

Jeśli używasz wszystkich metod zapobiegania, możesz ochronić się przed nieprzyjemną chorobą skóry. W przypadku objawów lękowych należy szybko skonsultować się z lekarzem i rozpocząć kwalifikowaną terapię.