Główny > Ospa wietrzna

Pozbądź się warg sromowych

Jedną z chorób dermatologicznych narządów płciowych jest versicolor warg narządów płciowych. Choroba charakteryzuje się pojawieniem się stanu zapalnego, podrażnienia i wysypki w okolicy narządów płciowych. Choroba dotyka kobiety w każdym wieku. Zmiany zlokalizowane są w małych i dużych wargach sromowych, kroczowych. Aby skutecznie leczyć taką chorobę, konieczne jest wyeliminowanie przyczyn choroby.

Charakterystyka pozbawiania genitaliów

Typowe dolegliwości dotykające dużych i małych warg to:

  • liszaj płaski;
  • prosty przewlekły versicolor.

Ich główne objawy na różnych etapach choroby podsumowano w tabeli:

Przyczyny

Główne przyczyny pojawienia się porostów w okolicy genitaliów to:

  • stałe mechaniczne podrażnienie warg sromowych przed zarysowaniem i tarciem;
  • stosowanie chemicznych źródeł podrażnienia skóry: proszki do prania, środki higieny perfum;
  • przewlekłe choroby układu rozrodczego, narządy wewnętrzne;
  • osłabienie funkcji ochronnych organizmu;
  • psychiczne przeciążenie, stres nerwowy.

Kobiety z genetyczną predyspozycją do chorób dermatologicznych wpadają w strefę zwiększonego ryzyka rozwoju porostów w okolicy narządów płciowych.

Czy masz zakażenie w okolicy warg genitalnych?

Głównym powodem rozwoju choroby jest niezdolność osłabionego układu odpornościowego człowieka do przeciwstawiania się bodźcom zewnętrznym. Dlatego porosty na wargach narządów płciowych są chorobą niezakaźną i nie są przenoszone przez bezpośredni i seksualny kontakt z zakażonymi, jak przy użyciu zwykłych przedmiotów higienicznych.

Diagnoza i leczenie

Do zdiagnozowania choroby stosuje się następujące metody:

  • Mikroskopia Pod mikroskopem bada się zeskrobania z dotkniętych obszarów i wykrywa komórki charakterystyczne dla porostów.
  • Biopsja. Przeprowadzana jest analiza laboratoryjna fragmentów tkanki płytki nazębnej, określane są zmiany patologiczne.
  • Allergotest. Przeprowadzane są testy alergiczne, które określają wrażliwość organizmu ludzkiego na różne alergeny.
Powrót do spisu treści

Terapia terapeutyczna

Główne cele leczenia porostów w okolicy narządów płciowych to:

  • eliminacja przyczyn rozwoju choroby;
  • eliminacja objawów choroby;
  • wzmocnienie odporności.

Skuteczne leki i ich właściwości terapeutyczne w walce z chorobą przedstawiono w tabeli:

Powszechne przyczyny i typy porostów na genitaliach

Pozbawienie genitaliów jest rodzajem dermatologicznej choroby zapalnej. Zmiany chorobowe wpływają na obszary narządów płciowych i mogą występować u mężczyzn i kobiet w różnym wieku. Jakie są cechy manifestacji porostów na narządach płciowych i jak skutecznie eliminować zmiany?

Przyczyny

Sprawcą powstawania porostów w okolicy narządów płciowych mogą być różne czynniki. Często przyczyną wysypki stają się:

  • zmniejszone funkcje obrony immunologicznej organizmu;
  • uraz skóry narządów płciowych;
  • choroby narządów rozrodczych o charakterze przewlekłym;
  • występowanie sytuacji stresowych, napięcie nerwowe;
  • predyspozycje genetyczne;
  • spożycie pokarmu, wywołujące reakcję alergiczną;
  • nieprzestrzeganie zasad higieny intymnej;
  • infekcje wirusowe;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • kontakt z substancjami drażniącymi - chemia gospodarcza, perfumy.

Bardziej szczegółowa etiologia zależy od rodzaju klasy i formy choroby, która wpływa na narządy płciowe.

Klasyfikacja gatunków i metody ich leczenia

Cechy działania terapeutycznego w przypadku pojawienia się porostów w okolicy narządów płciowych różnią się w zależności od charakteru zmian chorobowych i rodzaju procesu patologicznego.

Czerwony liszaj płaski

Choroba może dotyczyć zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Gdy patologia występuje w pochwie i sromie, pojawiają się następujące objawy:

  • zmiany w kolorze skóry - występują zaczerwienienia lub jasne blady odcienie, a także powstawanie białych pasków;
  • pieczenie w obszarze dotkniętych obszarów, ból;
  • z głębokim zniszczeniem skóry powstają czerwone plamy;
  • lepki płyn może zostać uwolniony z zanieczyszczeniami krwi;
  • zwężenie wejściowej części pochwy.

U mężczyzn porażka penisa zależy głównie od tego typu. Chorobie towarzyszą takie objawy:

  • głowa prącia pokryta jest plamami pierścieniowymi o białym i fioletowym odcieniu;
  • wysypki nie mają swędzenia;
  • utworzone grudki mają charakterystyczny połysk i płaską podstawę.
Podczas leczenia liszaja płaskiego ważne jest przestrzeganie witaminizowanej diety.

Leczenie liszaja płaskiego narządów płciowych opiera się na przestrzeganiu żywienia dietetycznego, co wyklucza spożycie szkodliwej żywności, eliminując ogólne objawy choroby i eliminując przyczyny rozwoju patologii. Aby to zrobić, lekarz przepisuje te leki:

  • do łagodzenia świądu i zapalnych maści kortykosteroidowych - Fluocynonid, Clobetasol i Elocom;
  • leki przeciwhistaminowe - „Erius”, „Tavegil”, „Klaretin”;
  • leki immunosupresyjne oparte na chlorochinie z rozprzestrzenianiem się zmian chorobowych - „Delagil” lub „Plaquenil”;
  • antybiotyki w obecności powikłań w postaci maści i tabletek - „tetracyklina”;
  • środki uspokajające w celu zmniejszenia pobudliwości nerwowej - serdecznik, waleriana;
  • retinoidy normalizujące proces rogowacenia - „Neotigazon” lub „Thigazon”.

Aby wzmocnić układ odpornościowy, należy wzmocnić dietę. Wszystkie leki do leczenia płaskich porostów narządów płciowych są przepisywane wyłącznie przez lekarza.

Łupież versicolor

Ta choroba skóry powoduje grzyb. Łupież lub półpaśnik wszechstronny w narządach płciowych nie występują często. Uszkodzenie jest spowodowane przez grzyb Pityrosporum orbiculare. Główne objawy tego typu zmian narządów płciowych to:

  • tworzenie okrągłych plam o poszarpanych krawędziach;
  • obieranie dotkniętych obszarów.

Plamy mogą być czerwone, brązowe lub różowe. Z czasem powiększają się i rozprzestrzeniają na skórę genitaliów. W tym samym czasie wysypki zanikają. Czasami swędzenie.

Pityriasis versicolor w odpowiednim czasie nie jest niebezpieczny.

Flukonazol - lek przeciwgrzybiczy o szerokim zakresie działania

Aby wyeliminować patologię, stosuje się miejscową terapię:

  • maści i kremy - mikonazol, ketokonazol lub ekonazol;
  • z silnymi zmianami leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek - Flukonazol, Itrakonazol.

Jeśli w łuszczycy występuje swędzenie w okolicy narządów płciowych, leczenie uzupełnia się lekami przeciwhistaminowymi - „Zyrtec”, „„ Klaretin ”,„ Erius ”. Zaleca się również wytrzeć dotknięte obszary skóry rezorcyną lub alkoholem salicylowym.

Różowe porosty

Ta choroba ma charakter zakaźny i alergiczny. Może wystąpić na ludzkich genitaliach, a także na plecach, brzuchu i klatce piersiowej. Zakażenie różowym porostem ma następujące objawy:

  • mały wysypkowy różowy odcień;
  • pojawienie się żółtego koloru w centralnej części plam;
  • tworzenie dużej liczby łusek skóry.

Nie ma świądu i bólu w dotkniętych obszarach. Czasami objawy ustępują same po dwóch miesiącach.

Różowy zabieg na porosty składa się z suplementu diety wzbogaconego w witaminy i wykluczającego produkty alergizujące z codziennej diety. Jednocześnie pacjenci nie powinni podrażniać skóry podczas zabiegów na wodzie z użyciem ściereczek lub detergentów. Po umyciu delikatnie używaj ręcznika. W przypadku ciężkich zmian lekarz może przepisać leki przeciwhistaminowe i antybiotyki.

Skleroatroficzne

Patologia występuje głównie w okolicy narządów płciowych. Może wpływać na genitalia zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Stwardnienie porostów narządów płciowych ma następujące objawy ogólne:

  • obecność blaszek o wyraźnych granicach białego koloru;
  • krwotoczne pęcherze i erozja;
  • dysfunkcja układu moczowego;
  • swędzenie;
  • powstawanie blizn na ogniskach plam.

W leczeniu choroby za pomocą maści glukokortykoidowej - „Cloveit”, „Dermoveit”. Zabieg jest dość długi. W przypadku powikłań zaleca się stosowanie inhibitorów kalcyneuryny i retinoidów. Aby wyeliminować swędzenie - środki uspokajające.

Ryzyko pozbawienia genitaliów tego typu powikłań polega na tym, że przy braku działania terapeutycznego choroba może przybrać charakter onkologiczny. Pojawienie się raka płaskonabłonkowego obserwuje się w 1 proc. Przypadków. Patologia występuje głównie u pacjentów, którzy przez długi czas nie zwracali się o pomoc do lekarza.

Diagnostyka

Skuteczność leczenia pozbawienia genitaliów zależy od prawidłowej instalacji diagnozy. Wynika to z faktu, że dla różnych rodzajów uszkodzeń wymagane są ich własne metody terapeutyczne.

Aby zbadać rodzaj zmian na genitaliach, stosuje się następujące techniki:

  • kontrola wzrokowa;
  • mikroskopia;
  • biopsja;
  • testy alergiczne.

Ponieważ wiele przejawów porostów na genitaliach jest dość podobnych do innych chorób skóry, może być wyznaczony przez inne badania. Dodatkowo bada się immunologa i alergologa.

Funkcje lokalizacji

Wysypka na porostach na narządach płciowych różni się w zależności od rodzaju patologii. Przejawy choroby u kobiet i mężczyzn mogą być charakterystyczne. Centra chorobowe powstają zarówno na skórze, jak i na błonie śluzowej narządów płciowych.

U mężczyzn

Pozbądź się powierzchni penisa i jego głowy. Łagodna patologia często ustępuje sama. Jednak niektóre rodzaje wysypki na narządach płciowych wymagają właściwego i terminowego leczenia. Takie choroby obejmują skleroatrofię i liszaj płaski.

Choroba może objawiać się w męskich narządach płciowych z następującymi objawami:

  • tworzenie grudek, blaszek, nadżerek i pęcherzyków;
  • zmiany koloru skóry na dotkniętych obszarach;
  • ból, zwłaszcza podczas stosunku płciowego;
  • swędzenie;
  • wyraźny proces zapalny;
  • spadek reprodukcji;
  • zaburzenia oddawania moczu;
  • niski poziom aktywności plemników.

Gdy skleroatroficzny typ porostu jest często obserwowany zanik skóry i zwężenie napletka.

U kobiet

Porost może wpływać na obszar skóry sromu. Jednocześnie często obserwuje się nagromadzenie zmian na wargach narządów płciowych. Wysypka jest czasem zlokalizowana w okolicy pachwiny.

W miejsce zmian występuje:

  • obrzęk skóry;
  • wysypka, która zależy od rodzaju porostów;
  • uczucie swędzenia;
  • ból podczas stosunku seksualnego i oddawania moczu;
  • suchość i łuszczenie się.

W porostach twardzinowych obserwuje się krwawienie w obszarze ognisk, zgrubienie i pogrubienie tkanek śluzowych.

Pozbawione obszaru narządów płciowych zarówno u mężczyzn, jak i kobiet mogą być leczone. Aby przyspieszyć proces powrotu do zdrowia i zwiększyć skuteczność działań terapeutycznych, należy skontaktować się z centrum medycznym przy pierwszych oznakach choroby. Terminowa diagnoza patologii skóry na narządach płciowych pomoże prawidłowo przepisać leczenie i zmniejszyć ryzyko powikłań. Wszystkie leki są przepisywane przez lekarza prowadzącego.

Zapobieganie

Aby zapobiec występowaniu porostów w okolicy narządów płciowych, należy przestrzegać następujących zaleceń:

  1. Jedz dobrze. W codziennej diecie koniecznie należy uwzględnić pokarmy zawierające minerały i witaminy. Konieczne jest wykluczenie przyjmowania pokarmów alergizujących, szkodliwych i nieprzydatnych.
  2. Monitoruj stan obrony immunologicznej. Często porosty dotykają ludzi o obniżonej odporności, więc musisz nasycić organizm witaminami, unikać stresujących sytuacji, zapobiegać przeziębieniom i prowadzić zdrowy tryb życia.
  3. Przestrzegaj wszystkich standardów higieny. Regularnie przeprowadzaj zabiegi narządów płciowych. Do mycia genitaliów wyłącznie za pomocą nieszkodliwych detergentów wysokiej jakości.
  4. Regularnie przeprowadzaj kontrolę wzrokową skóry narządów płciowych. Porosty na etapie początkowym są dość łatwe. Gdy choroba jest zaniedbywana, patologii często towarzyszą powikłania i mogą stać się przewlekłe.

Często w miejscu uszkodzenia skóry pojawiają się wysypki, więc unikaj uszkodzenia naskórka w okolicy narządów płciowych.

Opieka podczas choroby

Pozbawienie osoby narządów płciowych może mieć nieprzyjemne objawy, które szybko zanikają wraz z jakością leczenia i opieki.

Starannie dobieraj hipoalergiczne detergenty podczas choroby.

Aby zapobiec powikłaniom choroby, pacjenci powinni przestrzegać następujących zasad:

  • nie używaj reakcji alergicznych;
  • unikaj używania podkładek smakowych;
  • wykluczyć w czasie choroby kontakt seksualny;
  • jedz prawidłowo, usuń wszystkie alergeny z diety i przestrzegaj wzorców snu;
  • nie pozwalaj na hipotermię;
  • zrezygnować ze złych nawyków;
  • przyjmować witaminy;
  • nosić bezpłatną bieliznę z naturalnych materiałów i regularnie ją dezynfekować;
  • używaj środków nawilżających dla dotkniętych obszarów skóry;
  • Nie myć skóry nawet intensywnym swędzeniem.

Przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego pomoże szybko poradzić sobie z chorobą. Samoleczenie w celu pozbawienia genitaliów może znacznie pogorszyć sytuację i spowodować komplikacje.

Pozbawienie genitaliów często ustępuje bez żadnych szczególnych efektów terapeutycznych. Ale niektóre z nich wymagają kompleksowego i terminowego leczenia. Dlatego w obecności pierwszej wysypki na skórze narządów płciowych należy skontaktować się z centrum medycznym specjalisty.

Liszaj płaski: objawy, leczenie, porady lekarza

Liszaj płaski jest przewlekłą chorobą skóry u ludzi. Powód jest nieznany. Główny objaw: swędząca grudkowata grudkowata wysypka pojawia się na skórze i błonach śluzowych. Zabieg wykonuje dermatolog. Kobiety cierpią 2 razy częściej niż mężczyźni. Wiek pacjentów: 30-60 lat. U dzieci - niezwykle rzadkie. Czas trwania choroby wynosi od 1 miesiąca do 1 roku.

Kod ICD 10: L43. Skrócona nazwa medyczna: KPL. Nazwa łacińska: LICHEN RUBER PLANUS. Zgodnie z klasyfikacją odnosi się do papullosquamous chorób skóry.

Zawartość:

Powody

Etiologia (przyczyna) liszaja płaskiego jest nieznana.
Patogeneza (mechanizm rozwojowy) choroby to autoimmunologiczne. Oznacza to, że komórki odpornościowe organizmu zaczynają postrzegać komórki własnej skóry jako obce i zaczynają je atakować. Dlaczego tak się dzieje - ze 100% pewnością nikt nie wie, to znaczy głównym powodem rozwoju tego procesu nikt nie wie. Dlatego istnieje kilka teorii.

Teorie rozwoju liszaja płaskiego

  1. Przyczyny dziedziczne. Dziedziczna predyspozycja do choroby jest wyższa w rodzinach, w których jeden lub oboje rodzice cierpią na liszaj płaski. Statystycznie częstość występowania w takich rodzinach jest wyższa.
  2. Teoria neurogenna. Często choroba występuje po stresie nerwowym i zaburzeniach psychicznych u ludzi.
  3. Hipoteza zakaźna. U niektórych pacjentów obrzęk liszajowy występował po zakażeniach wirusowych lub bakteryjnych. Na przykład po wirusowym zapaleniu wątroby, po zakażeniu opryszczkowym, po grypie.
  4. Toksyczno-alergiczne przyczyny. Liszaj płaski czasami występuje podczas długotrwałego kontaktu z chemikaliami i materiałami do uszczelniania ubytków w stomatologii. Rzadko pojawiają się objawy choroby po zażyciu leków, na przykład po masywnym przebiegu antybiotykoterapii.
  5. Choroby przewodu pokarmowego, układ hormonalny: zapalenie żołądka, zapalenie jelit, zapalenie trzustki, cukrzyca itp.

Czy czerwone płaskie porosty są zaraźliwe?

Nie, nie zaraźliwy. W badaniach histologicznych nie znaleziono żadnych czynników zakaźnych. Oznacza to, że nie jest przenoszony z osoby na osobę.

Objawy i klinika

  1. Grudki Głównym objawem liszaja płaskiego jest pojawienie się czerwonawo-niebieskawych lub fioletowych grudek (sęków) na skórze ludzkiej o wielkości 2-4 mm. Kształt grudek jest wielokątny, nieokrągły. Pośrodku jest lekkie obniżenie, więc grudka wygląda płasko. Z czasem grudki pokrywają się małymi łuskami, ale łuszczenie nie jest wyrażane, podobnie jak w łuszczycy. Skale z trudem oddziela się od bazy.
  2. Świąd Jest to oznaka ostrej choroby. W remisji nie ma świądu i grudek, ale mogą pozostać kieszenie o zwiększonej pigmentacji (przebarwienia).
  3. Objaw woskowego połysku: w świetle przechodzącym grudki i płytki mają woskowy połysk.
  4. Objaw w siatce Wickhama: po posmarowaniu olejem roślinnym wzór siatki (szare kropki i paski) jest wyraźnie widoczny na powierzchni dużych grudek.
  5. Objaw Kebnera: pojawienie się nowych wysypek na drodze drapania skóry jest oznaką wyraźnego świądu.

Główne miejsca wysypki grudkowej na obrzęk porostów

  • fałdy skóry na zginanych powierzchniach stawów rąk i nóg,
  • na ciele, zwłaszcza w kości krzyżowej,
  • narządy płciowe - wargi sromowe, żołądź penisa,
  • na rękach i nogach - przednia powierzchnia nóg i przedramion,
  • w 20% przypadków - błona śluzowa jamy ustnej (wysypka białawego koloru na języku, wargach, ustach),
  • rzadko - paznokcie (przerzedzenie, zmętnienie, rowki i wgniecenia na płytce paznokcia),
  • rzadko grudki znajdują się wzdłuż przejścia zakończeń nerwowych,
  • bardzo rzadko - skóra głowy.

Kliniczne formy liszaja płaskiego

  1. Typowa forma - u 75% pacjentów. Na skórze pojawiają się grudki, mogą się łączyć w grupy.
  2. Hipertroficzna lub warty atypowa forma. Grudki łączą się w duże formacje, rosną jak hiperkeratoza lub brodawki, zewnętrznie przypominają starcze rogowacenie. Znajduje się najczęściej na przedniej powierzchni nóg.
  3. Nietypowa forma w kształcie pierścienia. Grudki łączą się w pierścień.
  4. Forma pęcherzowa lub pęcherzykowa nietypowa. Oprócz grudek pojawiają się pęcherzyki z przezroczystą lub krwawą zawartością. Wymaga wczesnego leczenia.
  5. Erozyjna i wrzodziejąca forma nietypowa. Zlokalizowany w ustach. Wraz z grudkami na błonie śluzowej pojawiają się nadżerki i wrzody.
  6. Atroficzna forma nietypowa. Papule są nieliczne, z czasem pojawiają się plamy niebieskawo-różowego koloru. Świąd jest niewielki.

Diagnostyka

Rozpoznanie liszaja płaskiego dokonuje się na podstawie obrazu klinicznego: dolegliwości, obecność wysypki, charakterystyczne objawy. Jeśli pacjent ma nietypową postać, szczególnie w jamie ustnej, co jest trudne do odróżnienia od innych chorób, wykonuje się biopsję i badanie histologiczne.

Przeprowadzana jest diagnostyka różnicowa

  • łuszczyca,
  • brodawki narządów płciowych,
  • parapsoriasis
  • pemfigoid pęcherzowy,
  • wyprysk,
  • neurodermit,
  • łojotokowe zapalenie skóry,
  • atopowe zapalenie skóry,
  • toczeń rumieniowaty
  • leukoplakia doustna,
  • guzkowy świąd
  • gruczolakowatość skóry i liszajowatość skóry,
  • kiła grudkowa.

Komplikacje

Hipertroficzna i erozyjno-wrzodziejąca postać liszaja płaskiego w 3% przypadków znamienna, czyli odradza się w raku płaskonabłonkowym.

Leczenie

Jak leczyć liszaj płaski, jeśli przyczyna jest nieznana? Zgodnie z aktualnymi zaleceniami skuteczne leczenie choroby powinno zawsze obejmować kilka obszarów.

W 99% przypadków hospitalizacja nie jest wymagana. Leczenie odbywa się w domu iw klinice.

Leczenie lub eliminacja choroby podstawowej lub czynnika prowokującego

Może to być leczenie wirusowego zapalenia wątroby, cukrzycy, eliminacja działania substancji toksycznych, walka ze stresem itp.

Terapia miejscowa

  1. Przypisz kremy i maści kortykosteroidowe. Leki te zmniejszają odpowiedź immunologiczną w skórze, zmniejszają aktywność zapalenia.
    Maści: Fluorocort, Akriderm (przeczytaj o maści Akriderm szczegółowo), Triderm, Sinaflan, Belosalik i inne.
    Smaruj dotkniętą skórę 2 razy dziennie - 4 tygodnie. Powtarzany kurs - tylko po konsultacji z dermatologiem.
    Leczenie kortykosteroidami jest skuteczne. Według opinii objawy ostrej choroby ustępują po tygodniu. Istnieje jednak niebezpieczeństwo wystąpienia efektów ubocznych i efektu „odbicia”, gdy po anulowaniu glikokortykosteroidów następuje nawrót choroby.
  2. Leki na bazie naftalanu.
    Maść i krem ​​Losterin, Naftaderm.
    Smaruj dotkniętą skórę 2-3 razy dziennie - 4 tygodnie. W razie potrzeby powtórz kurs po tygodniowej przerwie.

Ogólna terapia

  1. Leki przeciwhistaminowe są przepisywane w celu złagodzenia świądu i zmniejszenia stanu zapalnego.
    Claritin, loratadyna, suprastin, erius, telfast, tavegil, difenhydramina.
  2. Retinoidy: Tigazon i Neotigazon, izotretynoina. Działanie leków - hamowało nadmierny wzrost komórek skóry, znormalizowane procesy rogowacenia. Struktury błon komórkowych są stabilizowane. Weź neotigazon w dawce 20-30 mg raz na dobę podczas posiłków. Przebieg leczenia wynosi 1,5-2 miesiące.
  3. Leki immunosupresyjne to leki, które tłumią odporność. Są przepisywane tylko przez lekarza i przepisywane na receptę. Używany do ciężkich form liszaja płaskiego, nie podlegający leczeniu innymi środkami:
    - Hormony kortykosteroidowe w kroplomierzach i tabletkach: prednizon, deksametazon i inne.
    - Cytostatyki: chlorochina, hydroksychlorochina, cyklosporyna A.
    Działanie leków immunosupresyjnych jest szybkie i trwałe, ale istnieje wiele skutków ubocznych.
  4. Antybiotyki są przepisywane w obecności zakaźnych i ropnych powikłań na skórze pacjentów z zaczerwienieniem liszaju.
  5. Terapia uspokajająca (waleriana, serdecznik), hipnoza, elektryczna. Zmniejszenie pobudliwości układu nerwowego ma pozytywny wpływ na proces gojenia - zawsze przebiega szybciej i wydajniej.
  6. Dieta Wyłączenie produktów alergennych (frytki, napoje gazowane, cytrusy, miód itp.), Pikantnych potraw, gorących potraw, alkoholu. Szczególnie ważna jest dieta z porażką błony śluzowej jamy ustnej.

Fizjoterapia

  1. Stosowany w kompleksowym leczeniu liszaja płaskiego.
  2. Terapia PUVA. Stosuje się leki o działaniu fotouczulającym na skórę - psoraleny (na przykład Metoksalen). Lek podaje się pacjentowi w tabletkach lub w postaci maści. Psoraleny gromadzą się w komórkach skóry. Po 3 godzinach na dotkniętą skórę oddziałuje promieniowanie ultrafioletowe.
    Zahamowana jest nadmierna reprodukcja komórek naskórka i zmniejsza się naciek skóry. W tych obszarach skóry, które nie są narażone na promieniowanie UV, psoraleny nie działają w żaden sposób.
    Pozytywny efekt zabiegu rozpoczyna się 4 dnia. Przebieg leczenia wymaga 20-30 procedur terapii PUVA. Według opinii pacjentów i lekarzy, skuteczność procedury wynosi do 80% w kompleksowym leczeniu choroby.
    Terapia PUVA nie ma efektu uzależniającego, takiego jak maści i kremy kortykosteroidowe.

Patrzymy na film przedstawiający sposób, w jaki wykonuje się terapię PUVA:

  • Kąpiele wodorowe i radonowe, błoto.
  • Magnetoterapia. Nieefektywna procedura. Może być podawany tylko w połączeniu z innymi obszarami leczenia.
  • Leczenie ludowe

    W leczeniu czerwonego mieszkania odmawianie praktykujących dermatologów nie zaleca używania środków ludowych jako niezbędnych. Nieznana przyczyna choroby nie pozwala na podjęcie skutecznych środków ludowych. Dlatego ich stosowanie jest możliwe tylko jako objawowe, aby zmniejszyć początek objawów choroby.

    1. Odwar i napar z serii i glistnika. Traktuj dotknięte obszary 3-4 razy dziennie. Zmniejszony stan zapalny skóry, zaczerwienienie, świąd.
    2. Olej z rokitnika i olej z nagietka. Mają działanie przeciwzapalne i gojenie ran. Traktuj dotknięte obszary 2 razy dziennie. Szczególnie skuteczny w obecności erozji i wrzodów, w tym w jamie ustnej.
    3. Smoła brzozowa. Prowadzi do zmiękczenia grudek, sprzyja łuszczeniu się łusek. Nakładanie opatrunków z gazy nasączonych smołą brzozową przeprowadza się raz dziennie przez 10-30 minut.

    Pozbądź się narządów płciowych

    Diagnoza i leczenie chorób sromu stanowią istotną część podstawowej opieki medycznej dla kobiet. Patologia sromu o charakterze niezapalnym występuje u kobiet w każdym wieku, ale jego znaczenie jest szczególnie duże w okresach okołomenopauzalnych i pomenopauzalnych u kobiety, ponieważ w tym czasie wzrasta prawdopodobieństwo nowotworu. Głównymi objawami chorób zewnętrznych narządów płciowych są świąd, spożycie, niespecyficzne podrażnienie i / lub obecność guza.

    Liczba metod diagnostycznych dla chorób niezapalnych sromu jest niewielka i obejmuje badanie i biopsję oprócz dokładnego badania historii. Ze względu na fakt, że zmiany sromu są często trudne do zdiagnozowania, jednym z głównych warunków jest powszechne stosowanie biopsji.

    Odpowiednie sekcje naszej strony internetowej dotyczą różnych patologicznych zmian w sromie, w tym dermatozy nienowotworowej, białawych zmian śluzowych (atrofia i nadmierne rogowacenie), łagodnych zmian przypominających guz sromu, śródnabłonkowej neoplazji i raka zewnętrznych narządów płciowych.

    Proste przewlekłe porosty żeńskie

    W przeciwieństwie do wielu zmian dermatologicznych, które można opisać jako „wysypkę, która swędzi”, prosty przewlekły porost (PCL) można opisać jako „wysypkę, która pojawia się po drapaniu”. Chociaż ta definicja jest uproszczona, opisuje dobrze stan. Uważa się, że większość pacjentów rozwija tę chorobę po raz drugi, po drażniącym zapaleniu skóry, które przechodzi w prosty przewlekły porost w wyniku przewlekłego mechanicznego podrażnienia od drapania i tarcia.

    Mechaniczne podrażnienie przyczynia się do rozrostu naskórka, co z kolei prowadzi do zwiększonej wrażliwości, powodując jeszcze większe podrażnienia mechaniczne.

    W historii takich pacjentów zawsze występuje stopniowe swędzenie i / lub pieczenie sromu, które może chwilowo zmniejszyć się po pocięciu myjką lub czymś podobnym. Czynniki etiologiczne początkowego wystąpienia świądu są często nieznane, ale mogą obejmować takie źródła podrażnienia skóry jak proszki do prania, środki zmiękczające tkaniny, środki higieny perfum i inne substancje barwiące lub aromatyczne. Konieczne jest ustalenie potencjalnych źródeł podrażnienia. Aby przerwać błędne koło opisane powyżej, konieczne jest, wraz z leczeniem, wyeliminowanie wpływu wszystkich bodźców ekonomicznych lub higienicznych.

    Kliniczne badanie skóry warg sromowych i warg sromowych i krocza często pokazuje rozproszone zaczerwienione obszary z indywidualnymi hiperplastycznymi i / lub przebarwionymi czerwonymi lub czerwonawo-brązowymi płytkami. Jednocześnie możliwe jest również wykrycie pewnych obszarów przerostu liniowego, które są objawami znacznego nadmiernego rogowacenia naskórka. W przypadku takich charakterystycznych zmian biopsje zwykle nie są wymagane.

    Leczenie empiryczne obejmuje stosowanie leków przeciwświądowych, takich jak benadril (chlorowodorek difenhydraminy) lub ataraks (chlorowodorek hydroksyzyny), które tłumią mimowolne drapanie w nocy, podczas snu. Jednocześnie stosuje się maści steroidowe nakładane na zewnętrzne narządy płciowe, co zwykle przynosi ulgę. Można stosować maści z hydrokortyzonem (1 lub 2%) lub, jeśli występują znaczące obszary pozornej hiperkeratozy, z acetonidem triamcynolonu (0,1%; kenalog) lub walerianianem betametazonu (0,1%; valison). Jeśli po 3 miesiącach leczenia nie zostanie osiągnięta znacząca ulga, należy wykonać biopsję diagnostyczną sromu.

    Chociaż zwykle liszaj płaski jest złuszczającą zmianą pochwy, czasami jego ogniska mogą znajdować się w sromie, na wewnętrznych powierzchniach warg sromowych oraz w strefie przedsionka. Pacjenci mogą rozwinąć plamy białawych, koronkowych wstążek rogówki w pobliżu czerwonawych zmian wrzodowych, które są charakterystyczne dla tej choroby. W typowych przypadkach dolegliwości obejmują przewlekłe pieczenie i / lub swędzenie sromu i dyspareunii, a także ciężkie wydzieliny z pochwy. Możliwe jest tworzenie się płytek i rozwój nietypowych zmian rozrostowych, więc biopsja może być potrzebna do potwierdzenia diagnozy u niektórych pacjentów.

    W liszajach płaskich biopsja wykazuje brak atypii komórkowej w obszarach hiperplazji. W badaniu wydzieliny z pochwy duża liczba komórek ostrego zapalenia (leukocyty) jest często wykrywana pod nieobecność znacznej liczby bakterii. Najczęściej diagnoza jest dokonywana na podstawie typowych dolegliwości spalania w okolicy sromu / pochwy i / lub dyspareunii wprowadzenia, które są połączone z charakterystycznymi danymi z badania i badania świeżych rozmazów, w których wykryto dużą liczbę leukocytów.

    Leczenie liszaja płaskiego wykonuje się preparatami sterydowymi do użytku lokalnego, podobnymi do opisanych powyżej. U pacjentów z wyraźnym stopniem hiperkeratozy można zastosować silniejszy steroid, taki jak 0,05% fluocynonidu (maść Lidex) lub acetonid triamcynolonu (0,5%; aristocort). Czas trwania leczenia jest często krótszy niż w przypadku prostych porostów przewlekłych, chociaż liszaj płaski może nawracać częściej.

    Jak szybko i skutecznie leczyć liszaj płaski?

    Przyczyną chorób skóry są różne czynniki egzogenne i endogenne. Liczba czynników nie tylko nie zmniejsza się, ale także szybko rośnie. Częstość występowania pasożytniczych chorób skóry, takich jak kiła, grzyb i liszaj płaski, wzrasta wśród populacji.

    Co to jest liszaj ruber?

    Czerwony porost jest nieprzyjemną przewlekłą chorobą zapalną, która atakuje skórę (nogi dotyka 20%) i ludzkie błony śluzowe (jama ustna - 35% wszystkich przypadków choroby). Według statystyk, 1 na 100 pacjentów cierpiących na dolegliwości dermatologiczne cierpi na porost trądzikowy i liczba ta rośnie z roku na rok. Z reguły dorośli, częściej kobiety, są chorzy, a wśród dzieci jest bardzo mało chorych.

    Im bardziej dotknięta jest powierzchnia ludzkiego ciała, tym trudniej jest usunąć porosty.

    Przede wszystkim wpływa na skórę w takich miejscach jak:

    • Przednia powierzchnia dolnej nogi;
    • Męski narząd płciowy;
    • Wewnętrzna powierzchnia przedramienia;
    • Stawy nadgarstkowe.

    Jeśli mówimy o błonach śluzowych, to jest to:

    • Śluzówka narządów płciowych;
    • Błona śluzowa jamy ustnej.

    Opryszczka jest chorobą wirusową z charakterystyczną wysypką pęcherzy na powierzchni skóry. Aby wyeliminować ten problem, ludzie używają maści hormonalnych, antybiotyków, a nawet wybierają ból, co jest absolutnie niemożliwe!

    Jeśli cierpisz na opryszczkę na ustach i masz już dość świądu, pieczenia i strupów, to jest to dla Ciebie innowacyjne narzędzie! Mogę polecić ten kij jako skuteczne rozwiązanie do ochrony twojego ciała, a także do leczenia!

    Przyczyny liszaja płaskiego

    W tej chwili niemożliwe jest pozbycie się tej choroby na zawsze, ponieważ czasami możliwe są nawroty.

    Ale główne przyczyny rozwoju porostów wywodzą się z kombinacji trzech czynników:

    1. Czynniki endogenne (zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu odpornościowego, choroby żołądka i jelit);
    2. Dziedziczna predyspozycja (cechy odporności są takie same jak u krewnych, którzy mieli tę chorobę);
    3. Czynniki egzogenne (obecność przedłużających się powolnych przewlekłych zakażeń, reakcje alergiczne na przyjmowanie niektórych leków).

    W zależności od przyczyn porostów róży są różne w przebiegu choroby:

    • Ostra postać - tydzień-miesiąc;
    • Postać podostra - 1-6 miesięcy;
    • Forma przewlekła - 6 miesięcy - kilka lat.

    Przyczyna uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych jest uważana za cięższą postać choroby. Może to być również spowodowane zaniedbaniem i infekcją ostrymi krawędziami zębów (reakcja Kebnera), wypełnieniami lub zużyciem z powodu złej jakości protez zębowych. W przypadku, gdy protezy są wykonane z różnych rodzajów metali, choroba ta również się rozwija.

    Jedną z przyczyn liszajów płaskich na skórze jest jej uszkodzenie mechaniczne (zadrapania, otarcia, plamy skórne, które ściera się ubranie lub biżuteria).

    Według ekspertów w dziedzinie dermatologii, liszaj płaski jest uważany za chorobę autoimmunologiczną. Fakt ten potwierdza fakt, że ludzie, którzy chorują, cierpią na inne choroby autoimmunologiczne (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, bielactwo nabyte, łysienie ogniskowe itp.).

    Pozbawienie może być warunkiem wstępnym dla tak ciężkiej choroby jak wirusowe zapalenie wątroby typu C. Dlatego w przypadku rozwoju liszaja płaskiego należy wykonać testy na wirusowe zapalenie wątroby typu C, które, w przeciwieństwie do pozbawienia, jest zaraźliwe.

    Krem micelarny jest zdecydowanie skutecznym lekarstwem na zwalczanie wszelkiego rodzaju infekcji grzybiczych na skórze i paznokciach.

    Nie tylko eliminuje patogenne dermatofity, patogeny naskórka i trichomikozy, ale także przywraca funkcje ochronne skóry. Skutecznie eliminuje swędzenie, łuszczenie i podrażnienia od pierwszego zastosowania.

    Łupież to oznaka niezdrowych włosów. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia, może to prowadzić do świądu, łamliwości i wypadania włosów. Polecam moim pacjentom ten krem, którego skład jest całkowicie naturalny, ma niemal natychmiastowy efekt!

    Krem przeciw łupieżowi, eliminuje przyczynę jego wystąpienia, zmaga się z wypadaniem włosów i łamliwymi włosami, a także z egzemą. Narzędzie przywróci włosom zdrowie i urodę!

    Objawy liszaja płaskiego

    Najczęstsze objawy liszaja płaskiego wyrażają swędzenie, które z kolei prowadzi do nadmiernej drażliwości i bezsenności. Lokalizacja wysypki występuje zwykle w tych miejscach, gdzie skóra jest najcieńsza, podatna na tarcie i niebezpieczne skutki dla środowiska.

    Tutaj znajdziesz odpowiedź na pytanie, jak ustalić, czy jest pozbawiona.

    Wśród cech wysypki w typowych przypadkach są następujące:

    • Elementy wysypki lekko wznoszą się ponad skórę;
    • Wysypka często składa się z pojedynczych blaszek, ale czasami mogą to być dość duże skupiska;
    • Małe grudki, bliżej środka, występuje punktowe wycofanie, powierzchnia grudki może świecić;
    • Z biegiem czasu wysypka może się ze sobą łączyć;
    • Tendencja do keratynizacji;
    • Obecność siatki Wickhama (można ją zobaczyć w głębi wysypki po rozmazaniu wodą lub olejem);
    • Kolor wysypki jest malinowy czerwony lub fioletowy.

    Po zabiegu grudki mogą mieć plamy pigmentowe na miejscu, ale z czasem również zanikają, jednak wysypka nie jest jedynym objawem choroby.

    Istnieją także inne przejawy porostu płaskiego, wśród których są:

    1. W kształcie pierścienia - wysypki skórne w formie pierścieni, najczęściej pojawiają się na genitaliach;
    2. Postać rumieniowa - wysypki, które są pomalowane w jaskrawoczerwony kolor, a skóra w obszarze tych form pęcznieje i łuszczy się;
    3. Warty (verrukoznaya) - chorobie towarzyszy pojawienie się płaskich brodawek;
    4. Pemfigoid - wraz z pojawieniem się pęcherzyków, po zniknięciu którego pozostaje pigmentacja;
    5. Atroficzny - pojawienie się białych plam o perłowym odcieniu;
    6. Erozyjne i wrzodziejące - tworzenie się defektów nabłonkowych.

    Różne formy manifestacji choroby pozostawiają dziwne wzory na skórze. To dzięki nim można ocenić obszar dotknięty chorobą i zalecić najbardziej skuteczne leczenie.

    Aby wizualnie ocenić stopień choroby zmian skórnych, zobacz zdjęcia porostów płaskich.

    Szokujące statystyki - stwierdzono, że ponad 74% chorób skóry - znak zakażenia pasożytami (Ascaris, Lyamblia, Toksokara). Robaki powodują ogromne uszkodzenia ciała, a nasz układ odpornościowy jako pierwszy cierpi, co musi chronić organizm przed różnymi chorobami. E. Malysheva podzielił się tajemnicą, jak szybko się ich pozbyć i wystarczy oczyścić skórę. Czytaj więcej »

    Jak leczyć liszaj płaski?

    Ostatnim razem dyskutowaliśmy o tym, jak leczyć różowe porosty. Przejdźmy do metod leczenia liszaja płaskiego.

    Aby przepisać leczenie, konieczne jest przeprowadzenie oceny klinicznej objawów, aw wyjątkowych przypadkach skorzystanie z badania histologicznego. Lekarz może również przeprowadzić testy i diagnostykę innych możliwych chorób skóry. Leczenie polega na zatrzymaniu objawów klinicznych choroby.

    Jeśli dominującym objawem choroby jest świąd, pacjentowi przepisuje się takie leki jak:

    • Leki przeciwhistaminowe;
    • Kojący;
    • Pigułki na sen;
    • Kortykosteroidy.

    Jakościowe i szybkie leczenie przyczynia się do:

    • Stosowanie witamin;
    • Akupunktura;
    • Electrosleep;
    • Leczenie uzdrowiskowe.

    Nie radzisz sobie z opryszczką?

    Opryszczka na ustach jest powszechnym wirusem, ponad 90% populacji jest nimi zarażona. Choroba zaczyna się od świądu, pojawia się jeden lub więcej pęcherzyków, gdy tylko ktoś ma przeziębienie lub przeziębienie.

    Lepiej rozpocząć leczenie, jak tylko zobaczysz pierwsze objawy. Zanim pojawią się pęcherzyki, „doświadczeni” pacjenci już odczuwają pierwsze oznaki - swędzenie, mrowienie lub pieczenie w obszarze manifestacji bólu. Jeśli zaczniesz leczenie od razu, będziesz w stanie je zatrzymać!

    W takich przypadkach nasi czytelnicy zalecają stosowanie Herpes NanoGen - lekarstwa na opryszczkę.

    Ma następujące właściwości:

    • Wzmacnia układ odpornościowy organizmu i tłumi erupcje opryszczki.
    • Aktywuje unikalny gen IL28B, który zapobiega manifestacji wirusa
    • Natychmiast łagodzi ból i suche usta
    • Jest szybko wchłaniany i całkowicie niewidoczny na skórze.
    • Walka z komplikacjami

    Nie możesz poradzić sobie z grzybem?

    Grzyb paznokci, podobnie jak wszystkie inne choroby grzybowe, jest zaraźliwy. Choroba może wystąpić nawet u tych, którzy prowadzą zdrowy tryb życia.

    Gdy pierwsze objawy grzybicy paznokci powinny natychmiast rozpocząć leczenie. Jeśli zaczniesz chorobę, paznokieć złuszcza się, zmienia kolor, kształt, kruszy się i wyraźnie gęstnieje.

    W takich przypadkach nasi czytelnicy zalecają stosowanie środka przeciwgrzybiczego Varang.

    Ma następujące właściwości:

    • Swobodnie penetruje pod paznokieć i pomiędzy przestrzenie
    • Ma działanie antybakteryjne. Łagodzi swędzenie i stan zapalny w 1 aplikacji
    • Usuwa pęknięcia i swędzenie między palcami dzięki propolisowi
    • Niszczy zarodniki z powodu drobiu alkaloidów
    • Złote wąsy przywracają zdrowe paznokcie

    Historie naszych czytelników!
    „Przez długi czas odczuwałem dyskomfort związany z łupieżem. Pomagały mi standardowe szampony, ale efekt był krótkotrwały. A ten krem ​​polecił przyjaciel, który sam go użył. Doskonałe przygotowanie!

    Skóra przestała swędzić, włosy były dobrze czesane i nie były tak tłuste. Opad zatrzymał się dość szybko. Nie mogłem nawet marzyć o takim efekcie! Polecam. ”

    Najskuteczniejsza metoda leczenia liszaja płaskiego

    Najskuteczniejszym sposobem leczenia porostów jest terminowe wykrycie i skierowanie do specjalisty. Tylko specjalista będzie w stanie wybrać odpowiednią terapię w oparciu o formę i nasilenie choroby.

    Nie da się wyodrębnić jednego najbardziej skutecznego leczenia, ponieważ wszystko jest indywidualne. Można jednak zauważyć, że głównym czynnikiem szybkiego i skutecznego leczenia jest terminowe przyjęcie do szpitala i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza.

    Skuteczne maści z czerwonych płaskich porostów

    Stosowanie maści jest przepisywane przez lekarza, aby pozbyć się świądu, złagodzić stan zapalny skóry, zapobiec rozprzestrzenianiu się wysypki.

    Grupa zastosowanych maści jest tradycyjnie podzielona na:

    • Hormonalne - hydrokortyzon, flumetazon, goździk, betametazon, celestoderm, triamcynolon;
    • Antyalergiczna maść niehormonalna - Gistan, Fenistil;
    • Niehormonalny lek przeciwzapalny - takrolimus, pimekrolimus;
    • Maść złuszczająca - maść salicylowa, Sokoseril.

    Środki ludowe

    Leczenie środków ludowych polega na użyciu:

    • Balsam do oleju z rokitnika - nałożony na skórę przez 30-60 minut;
    • Nierozcieńczony naturalny ocet jabłkowy - na 10 minut;
    • Płyny z bulionu lub nalewki z nagietka;
    • Maść ze smoły brzozowej (150 g), 2 żółtka jaj i ciężka śmietana (100 g);
    • Kleik z tartych czerwonych buraków, który jest zagruntowany na dotkniętym miejscu bandażem. Opatrunek zmienia się wraz z wysychaniem kleiku.

    Komplikacje

    Uważa się, że ta choroba występuje korzystnie, ponieważ zdolność do pracy i zwykła rutyna życia praktycznie nie są zerwane.

    W ciężkich postaciach lub późnym leczeniu mogą wystąpić następujące powikłania:

    • Zapalenie jamy ustnej
    • Przystąpienie infekcji bakteryjnej
    • Zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc
    • Zmiany bliznowate błony śluzowej narządów płciowych po wysypkach
    • Liszaj płaski może nieznacznie zwiększyć ryzyko raka płaskonabłonkowego

    Historie naszych czytelników!
    „Przez wiele lat cierpiała z powodu tego bólu i chciała być tak piękna! Bąbelki pękły, skorupy wyleczyły się przez bardzo długi czas. Byłam już zdesperowana! Mój przyjaciel przyniósł mi tę szminkę, postanowiłem spróbować.

    Widziałem poprawę następnego ranka, zaczerwienienie spało, przestało swędzieć i bolało! Chcę zauważyć, że zimno zaczęło mijać znacznie szybciej. Wreszcie mogłem odetchnąć z ulgą i zapomnieć o moim problemie. Jednocześnie podoba mi się, że jako środek profilaktyczny ta szminka jest bardzo skuteczna! ”

    Historie naszych czytelników!
    „Krem stosowany w kompleksowym leczeniu grzybów paznokci i palców u stóp. Wyczerpujący swędzenie zniknął i przestał w ogóle przeszkadzać. Łatwo wciera się w palce. Najważniejsze jest to, aby skóra była sucha.

    Po miesiącu stosowania paznokcie stały się jaśniejsze, żółty kolor zniknął, a już rozpoczęta stratyfikacja przeszła. Jestem bardzo zadowolony z wyniku. Nie było grzyba.

    Zapobieganie

    Jako zapobieganie można wyróżnić następujące punkty:

    • Regularny płyn do płukania jamy ustnej;
    • Zapobieganie stresującym sytuacjom i hipotermii;
    • Regularne stosowanie witamin;
    • Szybkie i terminowe leczenie ognisk innych chorób, aw przypadku chorób przewlekłych - obserwacja terapeuty.

    Wniosek

    Liszaj płaski - choroba nie jest niebezpieczna, ale nieprzyjemna. Przy odpowiednim i terminowym leczeniu, a także przestrzeganiu środków zapobiegawczych, możliwość nawrotu jest znacznie ograniczona. Pamiętaj, że tylko lekarz przepisuje leczenie czerwonych porostów!

    Choroby sromu

    Zmiany i choroby sromu są zróżnicowane. Należą do nich: dematoza: atopowe zapalenie skóry, zmiany zanikowe na tle stanu hipoestrogennego, neurodermit, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, intertrigo (mechaniczna dermatoza), łuszczyca, porosty twardzinowe, liszaj płaski i inne; torbiele sromu, brodawczaki przedsionkowe, łagodne guzy sromu, choroby ogólnoustrojowe, infekcje sromu i inne. Wszystkim tym chorobom towarzyszy przekrwienie (zaczerwienienie) i swędzenie, pieczenie, ale prawidłowa diagnoza jest możliwa tylko wtedy, gdy zostanie zbadana przez lekarza, a czasami za pomocą dodatkowej metody - wulwoskopii.

    Leczenie i badanie dermatozy obejmują konsultację dwóch specjalistów - położnika-ginekologa i dermatologa.

    Rozważ każdą chorobę osobno.

    Atopowe zapalenie skóry sromu

    Zmiany zanikowe na tle stanu hipoestrogennego

    Kontaktowe zapalenie skóry sromu

    Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry sromu

    Międzyzębowe zapalenie skóry sromu

    Liszaj skleroatroficzny sromu

    Liszaj pospolity

    Łagodne guzy sromu

    Atopowe zapalenie skóry sromu

    - Jest to najczęstszy rodzaj zapalenia skóry. Cierpi około 20% populacji. Zwykle występuje u młodych dziewcząt, które mają własne zaburzenie atopowe (astma oskrzelowa, reakcje alergiczne, katar sienny, pokrzywka) dziedziczenie lub cierpiących na nie. Atopowe zapalenie skóry jest podatne na nawrót i towarzyszy mu silny świąd.

    Choroba ujawniła się niedawno, gdy u osób cierpiących na nią stwierdzono dziedziczną wadę keratynizacji, która zwiększa przepuszczalność naskórka i prowadzi do jego suchości. Alergeny, czynniki drażniące i mikroorganizmy chorobotwórcze łatwo przenikają do małych pęknięć wysuszonego naskórka. Mydło lub produkty higieniczne, zwiększające uszkodzenie funkcji barierowej naskórka, przyczyniają się do przenikania innych drażniących substancji i alergenów do jego wad. Atopowe zapalenie skóry jest wynikiem złożonej interakcji drażniących i alergizujących substancji chemicznych lub leków na tle odziedziczonego stanu niedoboru odporności, w niektórych przypadkach przed dziedzicznym defektem funkcji barierowej naskórka, infekcji skóry, grzybów, bakterii, pierwotniaków lub wirusów, prowadząc do zaostrzeń atopowego zapalenia skóry z powodu działanie bezpośrednie i dodatkowa alergizacja. Najczęściej powoduje i wspiera zaostrzenia atopowego zapalenia skóry Staphylococcus aureus.

    Główne objawy atopowego zapalenia skóry - „swędzenie - drapanie - swędzenie” i płacz (wilgoć), prowadzą do ostrego pogrubienia skóry z upośledzoną pigmentacją i pojawieniem się wysypki. Grzebienie stają się bramą wejściową wtórnej infekcji. Często przyczyną zaostrzeń jest - mydło alkaliczne i produkty do higieny osobistej, tworzące je zapachy, a nawet mokre podpaski higieniczne. Zmiany w skórze zależą od czasu trwania procesu. Najczęściej atakuje wargi sromowe, nieco rzadziej małą lub wewnętrzną powierzchnię ud i fałdę międzyzębową.

    W leczeniu najpierw konieczne jest wyeliminowanie przyczyn i czynników wywołujących zapalenie skóry.

    Neurodermatitis sromu

    - choroba ta jest przejściem od atopowego zapalenia skóry, do którego prowadzi błędne koło „swędzenie - czesanie - swędzenie”. Synonimami neurodermitis sromu są „prosty przewlekły porost”, „dystrofia hiperplastyczna”, „rozrost łuszczący się”.

    Zmiany skórne są takie same jak w atopowym zapaleniu skóry, ale wyzwalanie umysłowe jest ważnym czynnikiem wyzwalającym. Najbardziej charakterystycznym objawem neurodermitis sromu jest uporczywy swędzenie, często na przestrzeni lat, nasilone przez ciepło, podczas miesiączki i pod wpływem czynników stresowych. Czesanie jest znaną, niemal natrętną naturą. Skóra sromu gęstnieje, staje się bardziej lub mniej pigmentowana, proces stale rozprzestrzenia się na fałdy pachwinowe i uda.

    Zabieg jest wieloaspektowy i trudny. Występują częste nawroty.

    Zmiany zanikowe na tle stanu hipoestrogennego

    towarzyszy spadek poziomu hormonu estrogenu we krwi, ze względu na początek naturalnej menopauzy i inne warunki: usunięcie jajników, resekcja jajników, zaburzenia czynności jajników, stosowanie antyestrogenów, selektywne tłumienie receptorów estrogenowych.

    Przed menarche (powstawaniem cyklu miesiączkowego, dojrzewania) i podczas karmienia piersią poziom estrogenów jest stosunkowo niski. Prowadzi to do przerzedzenia i wysuszenia nabłonka sromu i pochwy z osłabieniem jego funkcji barierowej, która predysponuje do podrażnienia i infekcji.

    Zanikowemu zapaleniu sromu i pochwy, tak zwanej chorobie, towarzyszą objawy, takie jak pieczenie i swędzenie, bolesność sromu, trudności z oddawaniem moczu, związane z częstym i bolesnością, pojawienie się bólu podczas stosunku. Nabłonek sromu i pochwy staje się cieńszy i blady. Czasami występuje zwężenie otworu pochwy, pęknięcia i krwotoki. W ciężkich przypadkach występują ciężkie wyładowania o nieprzyjemnym zapachu.

    Leczenie obejmuje terapię hormonalną i przystąpienie do wtórnego zakażenia antybakteryjnego.

    Kontaktowe zapalenie skóry sromu

    - jest stanem zapalnym skóry spowodowanym przez egzogenny czynnik drażniący. Ważne jest, aby odróżnić proste kontaktowe zapalenie skóry od alergicznego zapalenia skóry. A on i inni mogą mieć ostry, podostry i przewlekły przebieg.

    Istnieje kontaktowe zapalenie skóry sromu w wyniku trwałego bezpośredniego chemicznego lub fizycznego uszkodzenia skóry, które nie jest związane z mechanizmami odpornościowymi. Jego przyczyny są zróżnicowane, na przykład narażenie na mocz, kał. Przyczynia się do niskiego poziomu estrogenów, współistniejących chorób skóry, infekcji, urazów - wszystko to osłabia funkcję barierową nabłonka i sprawia, że ​​skóra jest bardziej wrażliwa na szkodliwe skutki. Jednak wielokrotny kontakt ze środkami chemicznymi prowadzi do powstania prawdziwego alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.

    Kontaktowe zapalenie skóry sromu jest bardzo powszechną chorobą. Zaburzona wrażliwość skóry, swędzenie i pieczenie sromu. Pacjenci często uciekają się do samoleczenia lekami przeciwgrzybiczymi, maściami przeciwświądowymi lub znieczulającymi, nakładając je na stan zapalny skóry, a pracownikom medycznym, którym ci pacjenci się odwracają, trudno jest ustalić przyczynę kontaktowego zapalenia skóry. Dlatego należy skontaktować się z lekarzem, gdy pojawi się najpierw lęk, aby lekarz mógł zidentyfikować przyczynę i zalecić właściwe leczenie. Najczęstsze przyczyny kontaktowego zapalenia skóry sromu są proste: mydło i jego substytuty, nietrzymanie moczu i kału, pocenie się, wydzielina z pochwy, podrażnienie za pomocą uszczelek i bielizny.

    Stopniowe leczenie, z wyjątkiem przyczyny choroby.

    Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry sromu

    jest wyraźną reakcją alergiczną na małe ilości substancji chemicznej.

    Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry sromu zwykle zaczyna się ostro, w przeciwieństwie do zwykłego kontaktowego zapalenia skóry. Świąd i pieczenie pojawiają się nagle. Czasami sama pacjentka wskazuje przyczynę. Świąd może być związany z pieczeniem. Przyczyną może być jakiś niepokojący czynnik: mydło o silnym odczynie zasadowym lub silnie aromatyzowanym i jego substytuty, silnie aromatyzowane wkładki i inne alergeny, lista możliwych alergenów jest dość duża. Często w czasie leczenia choroba przyjmuje podostrą lub przewlekłą fazę kursu. Ciężkiej ostrej reakcji zapalnej towarzyszy przekrwienie (zaczerwienienie), powstawanie pęcherzyków (pęcherzyków), a nawet pęcherze, płacz (wilgoć), drapanie krwawymi lub żółtymi skorupami, czasem dołącza się wtórna infekcja.

    Leczenie opiera się na różnych metodach, ale przede wszystkim na wykluczeniu głównego alergenu, w przeciwnym razie nie powiedzie się.

    Międzyzębowe zapalenie skóry sromu

    - Jest to zapalenie skóry w fałdach spowodowanych tarciem, wystawieniem na działanie ciepła, poceniem się, gromadzeniem się wilgoci pod ubraniem. Choroba jest szczególnie powszechna u kobiet z głębokimi fałdami skóry.

    Jego głównym powodem jest tarcie stykających się powierzchni skóry i ich maceracja później w cieple. Zapalone wilgotne powierzchnie łatwo zakażają bakterie i grzyby z rodzaju Candida (popularnie zwane „pleśniawkami”). Predysponują do choroby nawilżającej, ściśle przylegającej do ubrania wykonanego z włókien syntetycznych, nietrzymania moczu i kału. Szczególnie często cierpią na międzyzębowe zapalenie skóry pacjentów z otyłością i cukrzycą sromu, w szczególności osoby starsze, u których otyłość łączy się z bezruchem i nietrzymaniem stolca i moczu.

    Takie zapalenie skóry jest charakterystyczne w fałdach udowo-płciowych i pachwinowych, a także w zwisającym fałdzie podbrzusza i na skórze pod gruczołami sutkowymi, zwiększonej wrażliwości skóry, pieczeniu i nieprzyjemnym zapachu wyrażonym w różnym stopniu. Skóra we wszystkich tych fałdach podlega ciągłemu tarciu. Tego typu zapalenia skóry nie można mylić z łuszczycą, porostem skleroatroficznym, łagodną pęcherzycą rodzinną. Leczenie jest złożone, a terapia przeciwbakteryjna jest wskazana w momencie przystąpienia do wtórnej infekcji.

    Łuszczyca sromu

    Przewlekła dziedziczna dermatoza, charakteryzująca się czerwonawymi grudkami i blaszkami, pokryta gęsto przylegającymi srebrzystobiałymi łuskami. Łuszczyca dotyka 2% populacji. Często obserwuje się porażkę sromu, ale w wielu przypadkach pozostaje nierozpoznana, ponieważ pacjenci i lekarze tego nie zauważają. Apelując do dermatologów, pacjenci nie przedstawiają odpowiednich skarg.

    Prowokująca łuszczyca sromu to drobne urazy (tarcie, drapanie), infekcje (bakteryjne lub grzybicze), chemiczne substancje drażniące (kosmetyki), niektóre leki. Nadmierne napięcie umysłu osłabia funkcję barierową naskórka (skóry). Łuszczyca wysypka w miejscu drapania spowodowana swędzeniem, towarzyszącą depresją i lękiem. Wspomaga manifestację łuszczycy i wahania poziomu hormonów. Najczęściej łuszczyca sromu występuje w okresie dojrzewania i w okresie menopauzy. Prowokuje rozwój alkoholu i palenie tytoniu. Wysypka łuszczycy sromu przyczynia się głównie do urazów skóry. Głównym problemem łuszczycy jest świąd o takiej lub innej intensywności. Prowadzi do drapania, co z kolei prowadzi do pieczenia i bólu.

    Leczenie łuszczycy sromu jest trudne i polega na terapii miejscowej i ogólnoustrojowej.

    Liszaj skleroatroficzny sromu

    Jedna z przewlekłych zapalnych chorób skóry najczęściej dotykających sromu.

    Charakteryzuje się również przerzedzaniem i depigmentacją skóry oraz bliznami, niepokojem o świąd, pieczenie, mniejszym bólem, w tym na sromie. Odmiana sklerotropowa prowadzi do deformacji sromu i jego upośledzenia czynnościowego. Częstość występowania tej choroby jest nieznana, ponieważ chorobie nie zawsze towarzyszą dolegliwości, w wyniku których niektórzy pacjenci nie chodzą do lekarzy. Odmiana sklerotropowa występuje w każdym wieku, od 6 miesięcy do bardzo podeszłego wieku, ale głównie od 40 do 70 lat. Przyczyny i rozwój są spowodowane wieloma czynnikami: dziedzicznymi, związanymi z odpornością komórkową (limfocyty T i B) i autoimmunologicznymi, hormonalnymi, zakaźnymi, miejscowymi. Odnotowano jego związek z niektórymi antygenami HLA klasy II, przeciwciałami przeciwko niektórym antygenom tkankowym i zaburzeniom autoimmunologicznym. Rola czynników hormonalnych potwierdza fakt, że choroba często zaczyna się na tle niedoboru estrogenów - w dzieciństwie lub po menopauzie. Przyjmuje się, ale nie udowodnione, zaburzenia metaboliczne androgenów. Jednak etiologiczna rola hormonów nie została jeszcze udowodniona. Rozwój porostów skleroatroficznych jest również związany z drobnoustrojami chorobotwórczymi, zwłaszcza krętkiem Borrelia burgdorferi, ale najwyraźniej nie jest on prawdziwym czynnikiem sprawczym choroby. Rola innych mikroorganizmów nie została potwierdzona. Jednak nie ma wątpliwości co do znaczenia efektów lokalnych, od zarysowania do narażenia na promieniowanie, ponieważ nie ma czynników wyzwalających. Obraz kliniczny jest zróżnicowany. Typowe dolegliwości świądu lub jego kombinacja z bólem, nadwrażliwością skóry, trudnościami z oddawaniem moczu, związane z częstymi i bolesnością, pojawieniem się bólu podczas stosunku.

    W 20% przypadków skleroatroficzne zmiany porostowe występują w innych obszarach skóry, zwykle na szyi, pod pachami, na gruczołach piersiowych. Błona śluzowa pochwy nie ulega zmianie. Czasami występuje uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej.

    Leczenie obejmuje terapię lokalną i ogólną.

    Liszaj pospolity

    stosunkowo powszechna dermatoza i zapalenie błony śluzowej (proces zapalny jamy ustnej), w którym pośredniczą mechanizmy odporności komórkowej. Zwykle dotyczy skóry i błony śluzowej jamy ustnej, w 25% przypadków tylko błon śluzowych. Porażce błony śluzowej jamy ustnej u kobiet w 57% przypadków towarzyszy zmiana sromu i pochwy. Prawdziwa częstość występowania jest nieznana, ponieważ często pozostaje nierozpoznana. Nawet u pacjentów ze zmianami w błonie śluzowej jamy ustnej i skóry narządy płciowe nie zawsze są kontrolowane. Synonimy: erozyjny liszaj płaski, łuszczycowe zapalenie zapalne pochwy, zespół sromowo-pochwowy - dziąsła.

    Przyczyny liszaja płaskiego są nieznane, ale wiele danych wyraźnie wskazuje na jego autoimmunologiczną naturę, w której pośredniczą mechanizmy odporności komórkowej. Według najnowszych danych może istnieć związek między antygenem DQB1 * 0201 układu HLA a porostem sromu, pochwy i dziąseł. Stwierdzono rozległe uszkodzenie błony podstawnej naskórka, najwyraźniej o charakterze autoimmunologicznym.

    • Klasyczne - swędzące wielokątne grudki i blaszki na nadgarstkach i kostkach, łonowe i wargi sromowe, ale nie towarzyszy im zanik i bliznowacenie;
    • Zespół wulkaniczno-pochwowy - dziąsła - erozyjne uszkodzenie błon śluzowych jamy ustnej, sromu, spojówki i przełyku z atrofią i bliznowaceniem.

    Uszkodzenia mogą dotyczyć skóry głowy, paznokci, oczu, błon śluzowych jamy ustnej, nosa, przełyku, krtani, pęcherza moczowego, odbytu. W większości przypadków choroba rozwija się w wieku 30-60 lat i towarzyszą jej różne dolegliwości. Najczęstsze z nich to: ból podczas dotyku i bólu oraz swędzenie indywidualnie i w połączeniu. Jednak skargi, nawet z charakterystycznymi zmianami, nie zawsze mają miejsce. Czasami może wystąpić swędzenie, które manifestuje się inaczej w zależności od formy.

    Wzorzec zmian w sromie zależy od wariantu choroby. W większości przypadków występują erozje koloru czerwonego z zapiekanymi „koronkowymi” białawymi krawędziami. Ich powierzchnia jest często błyszcząca, szklista. Ale mogą pojawić się fioletowe złuszczające się małe grudki i blaszki zlokalizowane w łonie, wargi sromowe większe, uda. Drapanie sprzyja rozprzestrzenianiu się wysypek i towarzyszy im wtórne zmiany. Dzięki tym zdjęciom srom w czasie i późne leczenie traci swoją normalną strukturę. Często uszkodzenie sromu i pochwy poprzedza porażka innych obszarów skóry i błon śluzowych. Diagnoza jest dokonywana na podstawie obrazu klinicznego i danych z biopsji. Czasami czerwonemu porostowi towarzyszy stwardnienie porostów.

    Leczenie obejmuje lokalne i ogólne terapie ogólnoustrojowe.

    Torbiele Vulvar

    Na sromie można czasem znaleźć torbiele o różnych rozmiarach i różnym pochodzeniu, które pojawiają się w wyniku zapalenia lub urazu.

    Torbiele gruczołu Bartholina można zobaczyć gołym okiem.

    Obraz kliniczny procesu zapalnego gruczołu Bartholina i jego przewodu wydalniczego zależy od struktury anatomicznej. Gruczoł Bartholina znajduje się głęboko w mięśniach krocza. Z niego wychodzi kilka małych przewodów wydalniczych, łączących się w ampułkę, z której wydostaje się główny przewód wydalniczy o dużej długości, ale zwęża się w kierunku jego zewnętrznego otworu. Przewód wydalniczy gruczołu jest dotknięty częściej niż ona sama. Choroby gruczołu Bartholina i jego przewodu - Bartholinitis - obejmują: zapalenie kanalików, ropień gruczołu Bartholina, torbiel gruczołu Bartholina, rzadko endometriozę.

    Na całej powierzchni warg sromowych, często między obszarem wzrostu włosów a małymi wargami, znajdują się małe cysty na przetłuszczanie. Zawierają żółtawą zawartość. Z reguły przeszkadza tylko świąd. Często podczas oglądania w kolposkopie znajdują się małe powierzchnie erozyjne. Czasami torbiele są duże.

    Leczenie jest konserwatywne, w zaawansowanych przypadkach szybkie.

    Brodawczak przedsionkowy

    Jest to termin zbiorowy, który klinicznie obejmuje typowe małe ostre brodawki wywołane przez zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego i mikropapillomy (pseudocandilomy), które nie są związane z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego.

    Często jest bezobjawowy, jest wykrywany przypadkowo, chociaż czasem towarzyszy mu belya, bóle i pieczenie sromu, przejaw bólu podczas stosunku.

    Leczenie jest przewidziane dla lęku. W zależności od sytuacji czasami wymagana jest biopsja, a następnie leczenie chirurgiczne. Podejście jest indywidualne. Główną taktyką tej choroby jest obserwacja ginekologa.

    Łagodne guzy sromu

    Guzy sromu są zróżnicowane, wymagają leczenia chirurgicznego, a następnie badania histologicznego.

    Choroby układowe

    Najbardziej wyraźne zmiany w sromie obserwuje się w chorobie Behceta i chorobie Crohna.

    Infekcje Vulvar

    Są to różne choroby zapalne, których objawy i obraz kolposkopowy zależą od rodzaju patogenu.

    Zakażenia wirusem obejmują opryszczkę narządów płciowych, chlamydię, ureaplazmozę, kłykcinę, mięczak zakaźny, grzybice, świerzb, enterobiosję, szypułkę, furunculosis, donovanosis, syfilis, gruźlicę, ziarniniak weneryczny, wirus brodawczaka ludzkiego.